Als ik wakker word ga ik dood – Bart Debbaut

Korte inhoud: 

Wat als je leven maar 24 uur duurde? En je in die tijd kind, puber en volwassene moet zijn? Moet leren omgaan met vreugde, verdriet, frustratie, woede, blijdschap, euforie, twijfel en angst. Met leven en dood. Met zin en onzin. Met mensen die je nauwelijks kent. En van wie je niet weet of ze het goed met je voorhebben.

Dat is het lot dat Frederik beschoren is. Hij wordt geboren als eendagsmens. Exact vierentwintig uur na zijn geboorte zal hij als bejaarde sterven. Frederik heeft één grote wens: de zee zien. Op zijn tocht worstelt hij met mensen en emoties, terwijl de klok genadeloos verder tikt.

Als ik wakker word ga ik dood - Bart Debbaut | 9789022328682 ...

Mijn mening:

Ik heb het boek(je) lang niet durven lezen omdat ik dacht dat het over een medisch onderwerp zou gaan en dat het dus veel te triest zou zijn. Niets blijkt minder waar.
Frederik wordt geboren als een ééndagsmens en kan vanaf zijn geboorte praten, begrijpt alles wat er gezegd wordt etc. Wanneer Frederik dan een aantal uur later in zijn puberteit zit loopt hij weg van huis en ontmoet hij verschillende bijzondere mensen, die hij dan nog eens vermoord ook.
Ik ergerde mij continu aan het hoofdpersonage omdat hij zo arrogant is en tegelijk ook zo oppervlakkig.

ISBN: 978-90-2232-868-2
Aantal pagina’s: 128
Uitgeverij Manteau

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge : een boek waarvan de titel start met een A of eindigt met een Z

Een weeffout in onze sterren – John Green

Korte inhoud:

Alles van een jongen die niet onaantrekkelijk of onintelligent of anderszins onaanvaardbaar is en die naar me staart en me wijst op het incorrecte gebruik van letterlijkheid en me vergelijkt met een actrice en vraagt of ik bij hem thuis naar een film kom kijken. Maar natuurlijk is er altijd een hamartia en de jouwe is dat je, o, mijn god, ook al heb je verdomme kanker gehad, geld geeft aan een bedrijf in ruilen voor de kans om nog meer kanker te krijgen. O, mijn god. Laat ik je verzekeren dat het klote is als je niet kunt ademen. Wat een afknapper.

Hazel wed drie jaar geleden opgegeven, maar een nieuw medicijn rekt haar leven voor nog onbepaalde tijd. Augustus, Gus, heeft kanker overleefd ten koste van een been. Vanaf het moment dat Hazel en Gus elkaar ontmoeten, lijkt er geen ontsnappen aan de zinderende aantrekkingskracht. Maar Hazel wil niemands tijdbom zijn.
De zoektocht naar de mysterieuze schrijven van hun lievelingsboek, Een vorstelijke beproeving, leidt hen naar Amsterdam. Daar neemt hun leven een wending die ze zich niet hadden kunnen indenken.

Ik schreeuwde mijn ouders wakker, die mijn kamer kwamen binnenstormen, maar die ook niets konden doen aan de supernova’s die in mijn hoofd explodeerden, een eindeloze reeks zevenklappers in mijn hersens die me ervan overtuigde dat ik nu echt zou gaan, en ik hield mezelf voor – zoals eerder – dat je lichaam ermee ophoudt als de pijn te erg wordt, dat je je er slechts tijdelijk van bewust bent, dat het overgaat. Maar net als altijd raakte ik niet bewusteloos. Ik werd op de kant geworpen, waar de golven over me heen spoelden, maar verdrinken kon ik niet.

bol.com | Een weeffout in onze sterren (ebook), John Green ...

Mijn mening:

We zaten allebei hartstikke vol, maar het dessert – een tongstrelende crémeux op een bedje van passievrucht – was te lekker om er niet op z’n minst een beetje van te snoepen, dus probeerden we het zo lang mogelijk te rekken in een poging weer wat honger te krijgen. De zon was een klein kind dat maar niet naar bed wilde: het was al halfnegen geweest en nog steeds licht.

Ik had al zoveel gehoord en gelezen over dit boek maar toch wist ik niet goed wat ik moest verwachten. Dat komt goed uit want ik begin ook liefst zonder verwachtingen aan een nieuw boek. Als ik op voorhand wist dat het een liefdesverhaal was, had ik het waarschijnlijk niet gelezen en nu geef ik het boek 5 sterren.
Hazel en Gus hebben allebei kanker en leren elkaar kennen in een praatgroep voor lotgenoten. Ze blijken op dezelfde manier te denken en gedeelde interesses te hebben, waaronder het lezen. Door het lezen van “Een vorstelijke beproeving” en een wens die ze nog mogen vervullen omdat ze beide ‘kankerkinderen’ zijn, kunnen ze op weekend gaan naar Amsterdam waar ze echt verliefd worden op elkaar. Niet zoveel later, als ze terug thuis zijn, belanden Hazel en Gus om de beurt in het ziekenhuis en is het duidelijk dat het slechter gaat met hun gezondheid.
Ik heb regelmatig geweend tijdens het lezen van dit boek en kon het tegelijk ook niet wegleggen. Hazel en Gus zijn zo’n slimme tieners en zien het leven en alles wat daar bijhoort door zo’n volwassen ogen waardoor ik regelmatig vergat dat het eigenlijk nog maar kinderen zijn. Het is zo’n meeslepend verhaal en er worden zoveel prachtige zinnen gebruikt dat ik het iedereen zou aanraden om te lezen.

Het was onverdraaglijk. Alles. Elke seconde was erger dan de vorige. De laatste weken waren we tot niets anders in staat geweest dan herinneringen ophalen, maar dat was niet niets: het plezier van terug denken aan dingen was me afgenomen omdat er niemand meer was om er samen mee aan terug te denken. Het voelde alsof het verliezen van je mede-herinneraar betekende dat je de herinnering zelf kwijtraakte, alsof de dingen die we hadden gedaan minder werkelijk en belangrijk waren dan nog maar een paar uur geleden.

ISBN: 978-90-4770-456-0
Aantal pagina’s: 262
Uitgeverij Lemniscaat

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge : een boek met een hemellichaam in de titel

Het gekaapte brein – Paul Van Deun

Korte inhoud: 

Zoals mijn vriend, de platenverzamelaar, van ver ziet of er vintagewinkels zijn, wordt iemand met een veslavingsgevoeligheid herhaaldelijk geconfronteerd met signalen die verwijzen naar drank, sigaretten of drugs, signalen die anderen niet oppikken. Het straffe is dat die beelden, woorden of geuren dezelfde aantrekkelijkheid hebben als de producten zelf waarnaar ze verwijzen.

Mensen met alcohol- of andere drugsproblemen voelen zich onvrij en machteloos. Ze kunnen zich moeilijk verzetten tegen de innamedrang en blijven doorgaan ondanks de negatieve gevolgen. Veel opvattingen over verslaving zijn vaak fatalistisch of moraliserend en bieden weinig perspectief.

De laatste jaren hebben de neurowetenschappen verschillende mechanismen beschreven waarbij de hersenfuncties verstoord raken door gokken, gamen of frequent gebruik van roesmiddelen. Paul Van Deun vertaalt in Het gekaapte brein die onderzoeksbevindingen naar de praktijk van de gesprekstherapie. Hoe kunnen we verslaving beter begrijpen en hoop bieden aan zij die kampen met een verslaving? Aan wat moet de therapie werken? Welke handvaten geven de breinwetenschappen om de weg naar de verandering eenvoudiger te maken?

Mensen met obesitas, eetverslaving, die te veel suiker of vetrijk voedsel nemen, ervaren diezelfde ontevredenheid. Ze blijven zin hebben in meer, ze hebben geen voldaan gevoel dat de drang naar nog meer voedsel stopt. Het is alsof het effect van een bijkomende portie of een bijkomend glas weinig betekent zodat het doel, de bevrediging, het gestilde verlangen, niet wordt bereikt.

Afbeeldingsresultaat voor het gekaapte brein

Mijn mening: 

Het reward prediction error-dopaminemechanisme opent een nieuw perspectief op de verslavingsproblematiek. Wanneer de ‘beloning’ groter lijkt dan verwacht, is er een sterke drang om die beloning te verwerven en te consumeren. Maar tegelijkertijd zegt dat mechanisme dat een hindernis in de bereikbaarheid de drang sterk kan doen verminderen.

Het boek begon goed en interessant. Goed omdat het in ‘eenvoudige’ mensentaal werd uitgelegd. Nadien vond ik het wat te wetenschappelijk worden waardoor ik afhaakte en het boek een tijd aan de kant heb gelegd.
Het is interessant om te zien hoe een brein werkt en hoe het reageert op bepaalde situaties en gedragingen. Door dit boek kan je eigenlijk een beetje mee kijken in het hoofd van een verslaafde persoon waardoor je bepaalde reacties en gedragingen van die verslaafde persoon ook beter kan plaatsen.

Mensen met verslavingsgedrag kennen geregeld dergelijke hunkeringen waarbij ze strijd leveren om niet te zwichten. Maar meestal geven ze toch toe. Dat geeft deuken in het zelfvertrouwen. De keren dat het verzet succesvol is, worden het snelst vergeten. Wat je onthoudt, is de herinnering aan de vreselijke craving en het te voorspellen resultaat: uiteindelijk gebruik je toch. Bij een volgende craving laat je het niet zo ver komen en zul je sneller toegeven aan de drang om te gebruiken. Er zijn mensen die zeggen nooit craving te hebben omdat ze altijd direct toegeven aan de innamedrang.

ISBN: 978-94-6337-153-7
Aantal pagina’s: 191
Uitgeverij Pelckmans Pro

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge : een boek van een schrijver die in jouw streek woont en een boek waarvan het aantal pagina’s een priemgetal is

Laatste weduwe – Karin Slaughter

Korte inhoud: 

In zijn gangkast lag een politiescanner. Die zou hij meenemen tijdens zijn zoektocht langs alle plekken waar niemand anders zocht. Hij was in de binnenstad opgegroeid, dus hij kende de ongure straten en de vervallen huizen waar misdadigers zich ophielden.

Een onschuldig uitje verandert in een nachtmerrie wanneer Michelle Spivey wordt ontvoerd terwijl ze met haar dochter aan het winkelen is. De politie zet een grote zoekactie op touw en haar partner doet een emotionele oproep in de media, maar Michelle is en blijft spoorloos.

Een paar weken later, op een rustige zondagmiddag, worden Will Trent en Sara Linton plotseling opgeschrikt door het geluid van explosies. Ze gaan erop af, maar binnen no time loopt alles volledig uit de hand: Sara wordt gekidnapt en Will moet noodgedwongen undercover. De situatie voert hen naar een afgelegen plek in de bergen, naar de vreselijke waarheid over het lot van Michelle en een moordzuchtige radicale groepering…

In plaats van het bos af te speuren moest ze naar de individuele bomen kijken.

 

Mijn mening: 

Van zichzelf mocht ze alleen thuis in de provisiekast huilen. Ze moest zich hier zo snel mogelijk doorheen slaan, er zat niets anders op.

Weer een goed boek waarvan de verhaallijn goed in elkaar zat al had ik op het einde wel het gevoel dat het boek een paar pagina’s dunner mocht zijn. Ik had al een voorgevoel van hoe het zou aflopen en dat bleek min of meer te kloppen.
Ik ben ook altijd benieuwd hoe het met Will en Sara gaat maar over hun relatie kom je in dit boek niet echt heel veel te weten. Vooral in de epiloog lees je daar iets over maar dat is dan weer stof voor een ander boek, denk ik.
Ik blijf me afvragen van waar Karin Slaughter al die ideeën en informatie blijft halen. Ik geloof dat de dingen in dit boek allemaal echt gebeurd kunnen zijn (het is daarom niet zo maar komt wel geloofwaardig over) maar je hebt wel veel kennis nodig over het Amerikaanse ‘politiesysteem’ en medische kennis.

Zodra de wereld is gezuiverd van de bastaarden en hun pleitbezorgers, zullen we bevrijd zijn van het soort criminaliteit waardoor je man van je is weggerukt. Agenten zullen weer veilig zijn op onze straten. Rust en orde zullen weer heersen. Je zult de laatste weduwe van je soort zijn.

ISBN: 978-94-027-0344-3
Aantal pagina’s: 492
Uitgeverij Harper Collins

Verbeelding Book Challenge 2020

Kathleen organiseert het 6de jaar op rij de Verbeelding Book Challenge

De bedoeling van deze challenge is en blijft om diverser te lezen en een keer een stapje uit je comfortzone te zetten. Soms wil dat zeggen dat je een keer een genre moet lezen dat je anders niet zou lezen. Andere keren wil dat zeggen dat je een boek moet lezen uit ver vervlogen tijden.

Gezien het feit dat ik de voorbije jaren minder dan ooit gelezen heb, ga ik dit jaar zeker geen 30 boeken uitlezen, maar deze uitdaging kan wel helpen om boeken uit te kiezen en deze dan voorrang te geven.

  • Een familiesaga
  • Twee boeken met bijna dezelfde titel of bijna dezelfde cover
  • Een boek met een hemellichaam in de titel
  • Een boek waarvan de titel start met een A of eindigt met een Z
  • Een boek dat zich afspeelt in je laatste reisbestemming
  • Een boek dat je als kind leuk vond maar sindsdien niet meer herlezen hebt (dus niet Harry Potter voor de twintigste keer herlezen!)
  • Een boek met een vervoermiddel in de titel
  • Een boek met het woord “boek” in de titel
  • Een boek waarvan de titel ook de titel van een liedje is
  • Een boek met een specifieke datum in de titel
  • Een boek met een getal groter dan twintig in de titel
  • Een boek waarin de natuur of het milieu centraal staat
  • Een feministisch boek of een boek geschreven door een feministe
  • Een boek uit de F.R.I.E.N.D.S Booklist
  • Een boek uit de literaire canon
  • Een boek van een schrijver die in jouw streek woont (laten we zeggen binnen de 20km van uw voordeur)
  • Een boek met vogels op de cover
  • Een boek geschreven door een auteur met dezelfde voornaam als je moeder of vader
  • Een boek waarvan het aantal pagina’s een priemgetal is (u mag hiervoor gerust even vloeken op Laurence 😁)
  • Een boek over klimaat(verandering). Een zogenaamde een “cli-fi”.
  • Een boek waarin een tweeling een belangrijke rol speelt
  • Een boek waarin een kunstenaar een belangrijke rol speelt
  • Een boek waarin zoetigheid (taart, gebak, koekjes,…) een belangrijke rol speelt
  • Een boek waarin handwerk een belangrijke rol speelt
  • Een boek dat zich langer dan 500 jaar geleden afspeelt
  • Een boek dat zich rond Kerstmis afspeelt
  • Een boek dat zich afspeelt in meer dan één continent
  • Een boek over een groot gezin
  • Een boek dat nog gepubliceerd moet worden in 2020
  • Een boek met een regenboog op de cover

Leesjaar 2019

Ik heb de voorbije jaren minder gelezen dan ooit tevoren maar begin december ben ik een weekendje aan zee geweest en sindsdien heb ik de smaak van het lezen terug te pakken.

2019 reading challenge

Deze boeken las ik in 2019:

My 2019 books

Ook de andere “Goodreads weetjes” vind ik wel leuk om met jullie te delen én om later op te kunnen terugkijken:

Totals

Average length

My average rating

Zoals steeds kan je alle besprekingen van de boeken die ik gelezen heb, gemakkelijk terugvinden via de pagina “Gelezen”.

Voor wie de klok slaat – Jo Claes

Korte inhoud:

De waarheid was dat hij niet had durven te kijken. Of beter: dat hij de realiteit nog even op afstand had willen houden. Dit was hun laatste uur samen. De wereld kwam snel genoeg aan de beurt.

In Leuven gebeurt het onvoorstelbare: op de openingsdag van het nieuwe academiejaar worden plots schoten afgevuurd op de stoet professoren in toga. De toeschouwers stuiven gillen uit elkaar; de chaos is compleet. Op de straatstenen blijft een man dood achter.

Hoofdinspecteur Thomas Berg is niet alleen getuige van de aanslag, tijdens de achtervolging van de dader verliest iemand van zijn team het leven. Berg voelt zich verantwoordelijk voor de dood van zijn collega en is vastbesloten uit te zoeken wie achter de aanslag zit.

De eerste tekenen wijzen op een politieke moord, maar wie heeft er belang bij op een groep professoren te schieten? Berg staat voor een raadsel. Hij krijgt hulp van Tatyana, de assistente van het slachtoffer. Stilaan begint er iets tussen hen te groeien. Tot Tatyana hem iets vertelt wat niemand had vermoed en de zaak een bijzonder dramatische wending krijgt.

Schuldgevoel was een bijtend zuur dat langzaam maar zeker je ziel opvrat.

Afbeeldingsresultaat voor voor wie de klok slaat jo claes

Mijn mening:

Weer een echt Jo Claes boek, goed van begin tot einde. Een goed verhaal of zelfs meerdere verhaallijnen door elkaar met daartussen wat spanning verweven. Daar houd ik wel van.
Bij de vorige boeken had ik dat minder, denk ik, maar bij dit boek vroeg ik me regelmatig af of zo’n dingen ook echt in Leuven zouden kunnen gebeuren. Ik zou vermoeden van niet maar de wereld en de mensen veranderen zo snel dat het mij langs de andere kant ook niet zou verbazen.
Naar het einde van het boek wordt het mij vaak duidelijk waarom de titel gekozen werd maar dat heb ik bij dit boek niet. Misschien omdat ik zo weinig gelezen heb en dat het dan ook maanden duurde voordat het boek uit was.

Berg trok een wenkbrauw op. Waar kwam dat plots vandaan? Of nee, zo werkt het nu eenmaal. Als je niets te doen had, nam je brein de gelegenheid te baat om de lacune te vullen en je terug te voeren naar wat je diep vanbinnen bezighield.

ISBN: 978-90-892-4443-7
Aantal pagina’s: 388
Uitgeverij Houtekiet

Het oog van de naald – Jo Claes

Korte inhoud: 

Max Cerulus, leraar aan het Heilig-Hartinstituut in Heverlee, wordt aangeklaagd wegens intimidatie van een leerling. De ouders van het meisje eisen een tuchtmaatregel, de directie tracht de gemoederen te bedaren, de leerkrachten reageren verdeeld. Kort daarna wordt een vrouwelijke collega dood aangetroffen in de kelders van de school.

Thomas Berg, hoofdinspecteur bij de Leuvense politie, probeert de misdaad op te lossen. Hij moet zich daarbij een weg banen door een kluwen van professionele conflicten en seksuele intriges. Wanneer een week later een tweede slachtoffer valt, wordt de zaak nog gecompliceerder.

Terwijl Berg de handen vol heeft met het ontrafelen van de dubbele moord, wordt hij zelf het mikpunt van een stalker die zijn prille relatie met Manon bedreigt. Alsof dat niet genoeg is, lijkt een angstvallig verzwegen seksueel schandaal op school verband te houden met de twee doden. Het onderzoek mondt uit in een psychologisch steekspel tussen Berg en enkele verdachten.

Mijn mening: 

Ineens schoot een kat uit het niets voor zijn voeten weg en verdween achter een buxushaag. Geschrokken keek Berg het dier na. Een zwarte kat op een kerkhof… Een bijgelovige ziel zou zich om minder zorgen maken. Hij vroeg zich af waar de idee vandaan kwam dat het dier ongeluk bracht. De Oude Egyptenaren beschouwden katten niet als een slecht voorteken, maar vereerden ze als heilige dieren omdat ze qua intelligentie het dichtst bij de mens stonden. Dat laatste durfde hij te betwijfelen, maar wat de kat als enige schepsel ter wereld wel met de mens gemeen had, was dat ze plezier leek te beleven aan wreedheid. Hield dat in dat intelligentie onvermijdelijk met een wrede aard gepaard ging? Het was een intrigerende gedachte, zeker nu hij geconfronteerd werd met een moord in een plaats vol hooggeschoolde mensen.

Ik had zo’n zin om nog eens “een Jo Claes” te lezen en ben nu ook echt blij dat ik dat gedaan heb. Zijn boeken zijn en blijven goed en dat de verhalen zich afspelen in de stad waar ik geboren en getogen ben, maakt het voor mij alleen maar leuker.
Het verhaal zat goed in elkaar en het duurde echt lang voor je door had wie wat had gedaan en wie elkaar kende van waar. Alleen, een klein minpuntje, had ik op het einde het gevoel dat het allemaal nogal snel ging. Het boek had van mij nog een aantal pagina’s langer zijn zodat het verhaal nog wat meer uitgesponnen kon worden.

Berg hoorde dat er aan het tafeltje naast het zijne Duits gesproken werd. Hij zag dat het om een koppel ging van halverwege de zestig, duidelijk toeristen die elk een glas Leffe hadden besteld. Toen de man met een brede armzwaai zijn vrouw attent maakte op het historische kader van het plein, wendde Berg zijn gezicht af om een lachje te verbergen. Driekwart van de gebouwen om hen heen waren niet veel ouder dan het koppel zelf en dateerden van na de Eerste Wereldoorlog toen een andere generatie Duitsers half Leuven met de grond gelijk had gemaakt.

ISBN: 978-90-892-4155-9
Aantal pagina’s: 434
Uitgeverij Houtekiet

Patricia – Peter Terrin

Korte inhoud: 

Een strakke wind kwam over zee en blies in mijn gezicht. Ik sloot mijn ogen terwijl we arm in arm over de dijk liepen. Als kind probeerde ik om zo lang mogelijk met gesloten ogen in een rechte lijn over het strand te rennen. Ik herinnerde me de sensatie, er was niets veranderd, het meisje was meteen terug. Ik haalde diep adem en had het gevoel dat de frisse lucht mijn lichaam reinigde.

Astrid is een succesvolle eventmanager van negenendertig. Juist wanneer haar baan en het moederschap haar even te veel worden, valt haar iPhone in het bad van haar zoontje. Voor de buitenwereld, die haar voortdurend opeist, is ze plots onbereikbaar, als van de aardbol verdwenen. Ze doet het ondenkbare: ze loopt het huis uit, start haar auto en rijdt weg uit de villawijk.

Op de snelweg komt ze bij haar positieven en wordt ze bevangen door paniek. Ze haast zich terug, voordat haar vijfjarige zoontje Louis iets overkomt. Maar wanneer de auto van haar man David onverwacht voor het huis blijkt te staan, durft ze zich niet te vertonen. Vanaf dat moment zoekt ze angstvallig een weg terug naar haar eigen leven.

Een opsporingsbericht. Ik zat roerloos op de stoel, in een belendende kamer hoestte een vrouw, langzaam, in drie delen die precies hetzelfde klonken. Ik had te lang gewacht, zoals altijd in mijn leven. De weg terug was zo goed als afgesloten.
Mijn verdiende loon.

Afbeeldingsresultaat voor patricia peter terrin

Mijn mening: 

Femma organiseerde een tijdje geleden een bespreking over dit boek. De korte inhoud sprak mij enorm aan dus ik schreef mij in voor de bespreking en bestelde het boek. Ik ben echter niet naar de bespreking gegaan omdat ik niet vooruit geraakte in het boek. Er gebeurde naar mijn gevoel echt niets en het ging veel te traag. Jammer want het had volgens mij wel een goed boek kunnen zijn.
Astrid loopt van huis weg terwijl haar zoontje in bad zit en geraakt dan op de dool. Ze rijdt veel rond, zit in de auto voor haar huis en bedenkt dan wat haar man en zoontje allemaal aan het doen zijn. Ze leert nieuwe mensen kennen waar ze mee afspreekt. Dat is zo ongeveer het enige dat gebeurt is op de 100 pagina’s die ik gelezen heb. Het spijt me maar ik heb echt geen zin om verder te lezen in een boek waar niets in gebeurt.

ISBN: 978-94-031-3540-3
Aantal pagina’s: 206
Uitgeverij De bezige bij

Verdriet is het ding met veren – Max Porter

Korte inhoud: 

Ze was niet bezig dood te gaan en er zijn geen sporen van een ziekbed, ze was gewoon bezig te leven en toen was ze dood.

Een vader (bewonderaar en kenner van het werk van de dichter Ted Hughes) en zijn twee jonge zoontjes worden geconfronteerd met de plotselinge dood van hun echtgenote en moeder. Dan dringt op een avond Kraai, het schelmse fabeldier uit Ted Hughes’ beroemde gedichtencyclus Crow, hun Londense bovenhuis binnen. Kraai – tegenspeler, helper, bedrieger, genezer, kinderoppas – kondigt aan bij hen te zullen blijven tot ze hem niet meer nodig hebben. Naarmate de weken tot maanden en jaren worden, wijkt de pijn van het verlies geleidelijk voor mooie herinneringen.

We gedroegen ons op meer manieren slordig. We piesten op de wc-bril. We lieten de laden openstaan. We deden dat soort dingen om haar te missen, om naar haar te blijven verlangen.

Afbeeldingsresultaat voor verdriet is het ding met veren

Mijn mening: 

Er waren eens twee jongen die expres dingen over hun vader verkeerd onthielden. Dan voelden ze zich beter als ze soms dingen vergaten over hun moeder.

Ik had al goede dingen over dit boekje gelezen en kon dan ook niet anders dan het te kopen op de Boekenbeurs. Jammer genoeg, was het toch niet echt mijn ding: te verwarrend, het verhaal springt te veel van de hak op de tak. Ergens begrijp ik dat wel, bijna 3 jaar geleden is mijn papa overleden (daarom ook dat ik het boekje wou lezen) en ik weet dat er op dat moment zoveel in je hoofd omgaat en dat dat heel verwarrend is maar ik vond het dan ook nog een beetje ‘verwarrend’ opgeschreven. Misschien ook door het stuk fantasie, de kraai, dat er tussenzit? Ik kon in ieder geval niet goed in het verhaal komen.

Ze kwamen bij een huisje en klopten aan. Zodra de verschrikkelijk mooie vrouw de deur opendeed, wisten ze dat ze er niet klaar voor waren om in haar iets anders te zien dan een moeder, dus repten ze zich terug naar huis, snel snel snel, over de heuvels, door de bevroren bossen, het huis in, de trap op, hun bed in – ogen stijf dicht – en toen ze wakker werden was hun vader het ontbijt aan het klaarmaken.

ISBN: 978-90-234-5686-5
Aantal pagina’s: 121
Uitgeverij De bezige bij