Laatste weduwe – Karin Slaughter

Korte inhoud: 

In zijn gangkast lag een politiescanner. Die zou hij meenemen tijdens zijn zoektocht langs alle plekken waar niemand anders zocht. Hij was in de binnenstad opgegroeid, dus hij kende de ongure straten en de vervallen huizen waar misdadigers zich ophielden.

Een onschuldig uitje verandert in een nachtmerrie wanneer Michelle Spivey wordt ontvoerd terwijl ze met haar dochter aan het winkelen is. De politie zet een grote zoekactie op touw en haar partner doet een emotionele oproep in de media, maar Michelle is en blijft spoorloos.

Een paar weken later, op een rustige zondagmiddag, worden Will Trent en Sara Linton plotseling opgeschrikt door het geluid van explosies. Ze gaan erop af, maar binnen no time loopt alles volledig uit de hand: Sara wordt gekidnapt en Will moet noodgedwongen undercover. De situatie voert hen naar een afgelegen plek in de bergen, naar de vreselijke waarheid over het lot van Michelle en een moordzuchtige radicale groepering…

In plaats van het bos af te speuren moest ze naar de individuele bomen kijken.

 

Mijn mening: 

Van zichzelf mocht ze alleen thuis in de provisiekast huilen. Ze moest zich hier zo snel mogelijk doorheen slaan, er zat niets anders op.

Weer een goed boek waarvan de verhaallijn goed in elkaar zat al had ik op het einde wel het gevoel dat het boek een paar pagina’s dunner mocht zijn. Ik had al een voorgevoel van hoe het zou aflopen en dat bleek min of meer te kloppen.
Ik ben ook altijd benieuwd hoe het met Will en Sara gaat maar over hun relatie kom je in dit boek niet echt heel veel te weten. Vooral in de epiloog lees je daar iets over maar dat is dan weer stof voor een ander boek, denk ik.
Ik blijf me afvragen van waar Karin Slaughter al die ideeën en informatie blijft halen. Ik geloof dat de dingen in dit boek allemaal echt gebeurd kunnen zijn (het is daarom niet zo maar komt wel geloofwaardig over) maar je hebt wel veel kennis nodig over het Amerikaanse ‘politiesysteem’ en medische kennis.

Zodra de wereld is gezuiverd van de bastaarden en hun pleitbezorgers, zullen we bevrijd zijn van het soort criminaliteit waardoor je man van je is weggerukt. Agenten zullen weer veilig zijn op onze straten. Rust en orde zullen weer heersen. Je zult de laatste weduwe van je soort zijn.

ISBN: 978-94-027-0344-3
Aantal pagina’s: 492
Uitgeverij Harper Collins

Voor wie de klok slaat – Jo Claes

Korte inhoud:

De waarheid was dat hij niet had durven te kijken. Of beter: dat hij de realiteit nog even op afstand had willen houden. Dit was hun laatste uur samen. De wereld kwam snel genoeg aan de beurt.

In Leuven gebeurt het onvoorstelbare: op de openingsdag van het nieuwe academiejaar worden plots schoten afgevuurd op de stoet professoren in toga. De toeschouwers stuiven gillen uit elkaar; de chaos is compleet. Op de straatstenen blijft een man dood achter.

Hoofdinspecteur Thomas Berg is niet alleen getuige van de aanslag, tijdens de achtervolging van de dader verliest iemand van zijn team het leven. Berg voelt zich verantwoordelijk voor de dood van zijn collega en is vastbesloten uit te zoeken wie achter de aanslag zit.

De eerste tekenen wijzen op een politieke moord, maar wie heeft er belang bij op een groep professoren te schieten? Berg staat voor een raadsel. Hij krijgt hulp van Tatyana, de assistente van het slachtoffer. Stilaan begint er iets tussen hen te groeien. Tot Tatyana hem iets vertelt wat niemand had vermoed en de zaak een bijzonder dramatische wending krijgt.

Schuldgevoel was een bijtend zuur dat langzaam maar zeker je ziel opvrat.

Afbeeldingsresultaat voor voor wie de klok slaat jo claes

Mijn mening:

Weer een echt Jo Claes boek, goed van begin tot einde. Een goed verhaal of zelfs meerdere verhaallijnen door elkaar met daartussen wat spanning verweven. Daar houd ik wel van.
Bij de vorige boeken had ik dat minder, denk ik, maar bij dit boek vroeg ik me regelmatig af of zo’n dingen ook echt in Leuven zouden kunnen gebeuren. Ik zou vermoeden van niet maar de wereld en de mensen veranderen zo snel dat het mij langs de andere kant ook niet zou verbazen.
Naar het einde van het boek wordt het mij vaak duidelijk waarom de titel gekozen werd maar dat heb ik bij dit boek niet. Misschien omdat ik zo weinig gelezen heb en dat het dan ook maanden duurde voordat het boek uit was.

Berg trok een wenkbrauw op. Waar kwam dat plots vandaan? Of nee, zo werkt het nu eenmaal. Als je niets te doen had, nam je brein de gelegenheid te baat om de lacune te vullen en je terug te voeren naar wat je diep vanbinnen bezighield.

ISBN: 978-90-892-4443-7
Aantal pagina’s: 388
Uitgeverij Houtekiet

Het oog van de naald – Jo Claes

Korte inhoud: 

Max Cerulus, leraar aan het Heilig-Hartinstituut in Heverlee, wordt aangeklaagd wegens intimidatie van een leerling. De ouders van het meisje eisen een tuchtmaatregel, de directie tracht de gemoederen te bedaren, de leerkrachten reageren verdeeld. Kort daarna wordt een vrouwelijke collega dood aangetroffen in de kelders van de school.

Thomas Berg, hoofdinspecteur bij de Leuvense politie, probeert de misdaad op te lossen. Hij moet zich daarbij een weg banen door een kluwen van professionele conflicten en seksuele intriges. Wanneer een week later een tweede slachtoffer valt, wordt de zaak nog gecompliceerder.

Terwijl Berg de handen vol heeft met het ontrafelen van de dubbele moord, wordt hij zelf het mikpunt van een stalker die zijn prille relatie met Manon bedreigt. Alsof dat niet genoeg is, lijkt een angstvallig verzwegen seksueel schandaal op school verband te houden met de twee doden. Het onderzoek mondt uit in een psychologisch steekspel tussen Berg en enkele verdachten.

Mijn mening: 

Ineens schoot een kat uit het niets voor zijn voeten weg en verdween achter een buxushaag. Geschrokken keek Berg het dier na. Een zwarte kat op een kerkhof… Een bijgelovige ziel zou zich om minder zorgen maken. Hij vroeg zich af waar de idee vandaan kwam dat het dier ongeluk bracht. De Oude Egyptenaren beschouwden katten niet als een slecht voorteken, maar vereerden ze als heilige dieren omdat ze qua intelligentie het dichtst bij de mens stonden. Dat laatste durfde hij te betwijfelen, maar wat de kat als enige schepsel ter wereld wel met de mens gemeen had, was dat ze plezier leek te beleven aan wreedheid. Hield dat in dat intelligentie onvermijdelijk met een wrede aard gepaard ging? Het was een intrigerende gedachte, zeker nu hij geconfronteerd werd met een moord in een plaats vol hooggeschoolde mensen.

Ik had zo’n zin om nog eens “een Jo Claes” te lezen en ben nu ook echt blij dat ik dat gedaan heb. Zijn boeken zijn en blijven goed en dat de verhalen zich afspelen in de stad waar ik geboren en getogen ben, maakt het voor mij alleen maar leuker.
Het verhaal zat goed in elkaar en het duurde echt lang voor je door had wie wat had gedaan en wie elkaar kende van waar. Alleen, een klein minpuntje, had ik op het einde het gevoel dat het allemaal nogal snel ging. Het boek had van mij nog een aantal pagina’s langer zijn zodat het verhaal nog wat meer uitgesponnen kon worden.

Berg hoorde dat er aan het tafeltje naast het zijne Duits gesproken werd. Hij zag dat het om een koppel ging van halverwege de zestig, duidelijk toeristen die elk een glas Leffe hadden besteld. Toen de man met een brede armzwaai zijn vrouw attent maakte op het historische kader van het plein, wendde Berg zijn gezicht af om een lachje te verbergen. Driekwart van de gebouwen om hen heen waren niet veel ouder dan het koppel zelf en dateerden van na de Eerste Wereldoorlog toen een andere generatie Duitsers half Leuven met de grond gelijk had gemaakt.

ISBN: 978-90-892-4155-9
Aantal pagina’s: 434
Uitgeverij Houtekiet

Goede dochter – Karin Slaughter

Korte inhoud:

Achtentwintig jaar geleden: het zorgeloze leven van zusjes Charlotte en Samantha Quinn en hun ouders wordt wreed verstoord door een gruwelijke aanslag. Hun moeder verliest daarbij het leven en hun vader wordt nooit meer de oude.

‘Slimmerik.’ Ze nam Charlottes gezicht in haar hand. ‘Op een dag ontmoet je een man die hopeloos valt voor dat stel hersens van je.’
Charlotte zag een struikelende man voor zich die net als de plastic vork over de kop sloeg. ‘Stel dat hij zijn nek breekt als hij valt?’

Achtentwintig jaar later: Charlotte – de klassieke ‘goede dochter’ – is advocaat geworden, in de voetsporen van haar vader. Dan is ze getuige van een nieuwe aanslag, en de details van het misdrijf halen de herinneringen naar boven die ze zo lang heeft geprobeerd te onderdrukken. Want de schokkende waarheid wil niet langer begraven blijven…

Dat was de laatste en enige keer geweest dat ze zich aan haar verdriet had overgegeven. Na die lange nacht vol tranen had ze zichzelf gedwongen op tijd haar bed uit te komen, minstens twee keer per dag haar tanden te poetsen, zich regelmatig te douchen en al die andere dingen te doen waaraan de wereld kon zien dat ze een normaal functionerend mens was. Ze kende dit van vroeger: zodra ze even niet op haar hoede was, raakte de wereld in een neerwaartse spiraal en dook een diepe maar vertrouwde afgrond in.

Afbeeldingsresultaat voor goede dochter karin slaughter

Mijn mening:

Het was even wennen aan dit boek. Ik vind het anders dan de andere boeken van Karin Slaughter maar daarom niet minder goed, integendeel! Er komt naar mijn gevoel minder geweld in voor. Oké, natuurlijk gebeurd er wel iets. Hoe kan het ook anders? Maar het blijft bij dat ene item. Terwijl de vorige boeken gingen over hoe politieagenten iets beleefden, gaat het nu eigenlijk over een gezin, of toch zeker de twee zussen uit dat gezin.

Het schrijven van die brief was een van de moeilijkste dingen geweest die Sam ooit in haar leven gedaan had. Ze had haar zus geschreven dat ze van haar hield, dat ze altijd van haar had gehouden, dat ze heel bijzonder was, dat hun relatie veel voor haar betekende.

Het verhaal zat goed ineen met genoeg spanning en terugblikken waardoor de puzzelstukjes stilletjes aan in elkaar begonnen te passen. Ik vind het jammer dat het boek uit is en dat is volgens mij een goed teken.
De twee zussen maken samen iets ergs mee, daardoor groeien ze uit elkaar en zien ze elkaar 28 jaar of langer niet meer. Door omstandigheden zien ze elkaar dan toch terug en blijkt het ook terug goed te klikken tussen de zussen. Ik werd helemaal mee gezogen in dat deel van het verhaal.

ISBN: 978-94-027-2680-0
Aantal pagina’s: 506
Uitgeverij HarperCollins

Het meisje in de trein – Paula Hawkins

Korte inhoud: 

Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven is – in Rachels ogen – perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Ik voelde me geïsoleerd in mijn ellende. Ik werd eenzaam, dus ik begon een beetje te drinken, en toen nog wat meer, en daardoor werd ik nog eenzamer, want niemand houdt ervan om in de buurt van een dronkenlap te zijn. Ik raakte mensen kwijt en ik dronk en ik dronk en raakte mensen kwijt.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan zoor zich met deze zaak te bemoeien?

Afbeeldingsresultaat voor het meisje in de trein

Mijn mening:

Als ik zou kunnen zou ik dit boek 3,5 sterren geven omdat ik het eerste deel van het boek maar half en half vond, er zat niet genoeg spanning in voor mij maar het 2de deel vond ik veel beter. Alleen jammer dat de spanningen toen allemaal samen kwamen.
Ik ben met een dubbel gevoel aan dit boek begonnen: ik had zowel al héél positieve reacties gehoord als mensen die het op niets vonden trekken. Zonder verwachtingen of vooroordelen aan zo’n boek beginnen is niet gemakkelijk maar ik heb het toch geprobeerd. Er gebeurde inderdaad niet zo super veel in het begin maar door de verschillende personages moest ik er wel mijn aandacht bijhouden en vroeg ik mij al snel af welke band deze verschillende personages met elkaar zouden hebben. Op het einde wordt het dan spannend, komen alle spanningen naar boven maar dan wordt het soms wel ongeloofwaardig vind ik persoonlijk. Tegelijk zorgde het er wel voor dat ik het boek moeilijk kon wegleggen.

ISBN: 978-94-005-0804-0
Aantal pagina’s: 357
Uitgeverij A.W. Bruna

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge 2017 (7/30): een boek waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren verkocht werden

Verborgen – Karin Slaughter

Korte inhoud: 

Onder een kakofonie van geklik werden zaklampen uitgeschakeld en opgeborgen. Nadat Wills ogen zich hadden aangepast, zag hij wat hij al verwacht had te zien: afval, condooms en naalden, een leeg winkelwagentje, tuinstoelen, vuile matrassen – om de of andere reden waren er altijd vuile matrassen – en meer lege bierblikjes en kapotgeslagen drankflessen dan je kon tellen. De muren stonden vol met veelkleurige graffiti, zo hoog als een arm met een spuitbus kon reiken. Will herkende enkele gang tags – de Suernos, de Bloods, de Crips – maar het waren vooral namen met een hart eromheen, vredestekens en een stel gigantische, fors geschapen eenhoorns met regenboogogen. Typische raverskunst. Het mooie van ectasy was dat je er heel gelukkig van werd, tot je hart ermee stopte.

Het is de verraderlijkste zaak uit zijn carrière. Dat beseft Will Trent zodra hij het verlaten pakhuis in Atlanta binnengaat, en het dode lichaam van een ex-politieagent aantreft. Van het lijk lopen bloederige voetsporen weg die erop wijzen dat een ander, mogelijk vrouwelijk slachtoffer, is meegenomen… om vervolgens spoorloos te verdwijnen.
Voor Will – en voor patholoog-anatoom Sara Linton – wordt het nog erger. Een vondst op de plaats delict onthult een verband met Wills verleden…

Zolang ze zich kon herinneren had ze alleen naar de toekomst gekeken. Aan het verleden viel niets te veranderen, en het heden was meestal te ellendig voor woorden.

Afbeeldingsresultaat voor verborgen karin slaughter

Mijn mening: 

Weer blij dat ik nog eens een Karin Slaughter kon lezen al leek het boek wel minder goed vooruit te gaan dan haar andere boeken. Het was wel spannend zoals je kan verwachten maar er zat ook een liefdesverhaal tussen geweven om het zo te noemen en dat was wennen omdat het niet van haar gewoonte is.

Sara.
Will nam een diepe, kalmerende teug lucht en voelde zijn borst op- en neergaan. Alleen al bij de gedachte aan haar naam vloeide iets van zijn stress weg. Even dacht hij aan hoe heerlijk het was om midden in de nacht wakker te worden met Sara over hem heen gedrapeerd. Ze paste als het laatste stukje van een ingewikkelde puzzel. Ze was uniek.

De eerste 8 hoofdstukken zijn ‘gewoon’ en gaan zoals je het zou verwachten maar dan gaan ze ineens terug naar een week daarvoor en wordt alles vanuit het standpunt van iemand anders geschreven om dan daarna nog eens terug te gaan naar het heden.
Er deden veel verschillende personages aan mee en er werden dan nog eens identiteiten verwisseld dus ja, ook dat maakte dat het moeilijker was om te volgen en mij minder meesleepte.

ISBN:  978-94-027-1380-0
Aantal pagina’s: 477
Uitgeverij HarperCollins

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (14/30): een detective

Dood in december – Jo Claes

Korte inhoud: 

Op een ijskoude ochtend in december spoelt het naakte lijk van een jonge vrouw aan op de oever van de Dijle. Zodra Thomas Berg, hoofdinspecteur bij de politie van Leuven, ter plaatse komt, stelt hij tot zijn schrik vast dat hij het slachtoffer de avond voordien heeft ontmoet op de receptie van een tentoonstelling.

Samen met zijn team probeert Berg te achterhalen wie de brutale moord op zijn geweten heeft en wat de betekenis is van het vreemde voorwerp dat in het lichaam van het slachtoffer wordt aangetroffen. Gaat het om een seksuele moord? Of heeft de dood van de jonge vrouw iets te maken met een mysterieuze, 15de-eeuwse incunabel die al wekenlang de gemoederen in Leuven verhit?

Berg raakt ongewild verstrikt in een weg van intriges die het uiterste vergen van zijn beoordelingsvermogen. To voermaat van ramp gebeurt er tijdens oudejaarsnacht iets wat het hele voorafgaande onderzoek op losse schroeven zet.

Mijn mening:

Buiten leek het nog kouder geworden. Hoewel de Vismarkt op een steenworp van zijn appartement lag, wandelde Berg met Evy de tegenovergestelde richting uit. Ze staken het Fochplein over en sloegen de Tiensestraat in. Na een honderdtal meter, op een driehoekig pleintje dat gevormd werd door het samengaan met de Muntstraat en de Tiensestraat, passeerden ze een bronzen beeld. De sculptuur was maar een halve meter hoog en toonde een liggende, naakte vrouw op een grote, platte natuursteen. Het was Fiere Margrietje, de kuise maagd die in de dertiende eeuw was aangerand en vermoord. Haar lichaam was nadien door haar belagers in de Dijle gegooid.

Weer blij dat ik nog eens een boek van Jo Claes gelezen heb. Ik had wat moeite om in dit boek in te komen maar eens het verhaal goed opgang was gekomen was het moeilijk om weg te leggen. Ik hou van de eigenzinnige Berg en zijn collega’s. Hoe ze opzoek gaan naar wie de moordenaar zou kunnen zijn en hoe ze het dan uiteindelijk te weten komen fascineert mij wel. Al vond ik dat er minder spanning in zat dan in de andere boeken van hem die ik al gelezen heb maar opzoek werkt toont mij dat dit nog ‘maar’ het derde boek is dat Jo Claes geschreven heeft. Zo zie je maar: oefening baart kunst!
Het verhaal speelt zich af in de winter wanneer het goed vriest en er een pak sneeuw ligt. Toch wel wat wennen als je dit boek in de zomer leest.

‘Er is iets vreemds aan de hand met verzamelen,’ mijmerde Berg hardop. ‘Aan de ene kant word je gedreven door de drang om je collectie te vervolledigen, aan de andere kant wil je dat juist vermijden.’
‘Waarom?’
‘Omdat volledigheid het einde betekent van het verzamelen op zich.’

ISBN: 978-90-892-4076-7
Aantal pagina’s: 412
Uitgeverij Houtekiet

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (11/30): een boek dat zich in de dichtstbijzijnde Vlaamse stad afspeelt

De mythe van Methusalem – Jo Claes

Korte inhoud:

Om te beginnen gaat het om experimenteel onderzoek waarvan de implicaties bij toepassing nog niet volledig gekend zijn, hoewel Eerdekens in dat bewuste artikel beweert dat zijn proeven geen nadelige gevolgen hebben voor het menselijk organisme. Het probleem is dat zulke proeven hier niet toegelaten zijn. Het gerucht doet dan ook de ronde dat de testresultaten uit het buitenland komen. Uit Oekraïne om precies te zijn. Bovendien begrijp niemand hoe hij op zo korte tijd tot zijn bevindingen is kunnen komen.

In een Leuvens lab voor stamcelonderzoek wordt een fenomenale ontdekking gedaan waarmee veroudering drastisch kan worden afgeremd. Terwijl de hele wetenschappelijke wereld met verstomming is geslagen, pleegt het hoofd van het lab zelfmoord tijdens zijn vakantie op Kreta.

Andreas Kurver, freelancejournalist, heeft zo zijn bedenkingen bij de spectaculaire ontdekking en besluit de zaak te onderzoeken. Tegelijkertijd wordt hoofdinspecteur Thomas Berg benaderd door de verloofde van de overleden professor die ervan overtuigd is dat haar vriend werd vermoord.

Berg heeft intussen de mooie Haynee Deferm leren kennen die als assistente in het lab werkt. Hij ondervindt heel wat tegenkanting tijdens het onderzoek, maar als ook in Leuven iemand in verdachte omstandigheden zelfmoord pleegt, wordt voor iedereen duidelijk dat er veel meer aan de hand is dan op het eerste gezicht lijkt. Wat Berg ontdekt, tart elke verbeelding…

Mijn mening:

Ik vond het boek traag op gang komen maar eens dat Thomas Berg met zijn speurtocht begint en tegen de wensen van iedereen in gaat en zijn eigen gedacht en gevoel volgt begint het verhaal goed opgang te komen. Ik heb hem wel graag, denk ik, hoofdinspecteur Thomas Berg.

‘Lunchen?! Godsklere, Jan! We moeten zo snel mogelijk weten wat er in dat artikel staat en dan laat jij hem… ‘
‘… gaan eten, ja!’ riep Zeebos door zijn tirade heen. ‘Dat doen normale mensen op dit uur van de dag. Mag het even, verdomme!?’
Berg hoorde Zeebos iets doorslikken. Blijkbaar zat hij ook te eten.
Klik. Einde gesprek. Berg borg mopperend zijn mobiel op. Normale mensen… Normale mensen… Wat wilde dat nu weer zeggen?

Op het einde van het boek vond ik het weer wat ‘bergaf’ gaan en vond ik het te lang duren. Ik had al min of meer door hoe het zou aflopen en ook al vermoedens over hoe het zou kunnen gaan die dan meestal klopten ook.
Bovendien vond ik de namen erg verwarrend. De Griekse naam was sowieso al wennen maar ook andere namen waren verwarrend maar dat is ergens ook wel een deel van het verhaal dus veel meer kan ik daar niet over kwijt.
Het vorige boek van Jo Claes vond ik veel beter dan dit boek. Hopelijk is het volgende ook beter dan dit.

ISBN: 978-90-892-4273-0
Aantal pagina’s: 406
Uitgeverij Houtekiet

Mooie meisjes – Karin Slaughter

Korte inhoud:

Al haar mooie herinneringen aan Julia – samen dansend voor de tv als American Bandstand op zaterdag werd uitgezonden, samen zingend in de auto als ze naar de bibliotheek reden om Helen op te halen, achter Sam en Lydia aan huppelend wanneer ze met z’n allen naar de campuskliniek gingen om een nestje pasgeboren pups te bekijken – dat was allemaal weg.
Als ze nu aan Julia dacht, zag ze slechts dat ene beeld: haar zus die met haar armen en benen wij aan de ruwhouden wand van een stal was vastgeketend.

Wanneer op het nieuws melding wordt gemaakt van een vermist meisje, moet Claire Scott ongewild terugdenken aan haar eigen zusje. Zij verdween twintig jaar geleden, en het mysterie is nooit opgelost. Maar wanneer Claire alsnog de waarheid over de verdwijning van haar zus ontdekt, zal haar leven nooit meer hetzelfde zijn.

Mijn mening:

Ik ben er diep van overtuigd, schat: Paul is niet goed voor Claire. Er rot iets in hem, en op een dag – als het niet binnenkort is, dan over vijf jaar, tien jaar, misschien zelfs over twintig jaar – zal dat rotte zich naar buiten vreten en alles besmetten wat hij aanraakt.

Dit is geen boek van Karin Slaughter zoals ik – en jullie waarschijnlijk ook – het gewend ben. Eigenlijk is het een verhaal over familiebanden, de band tussen 3 zussen en hun ouders maar natuurlijk komt er nog wel wat ‘gruwel’ bij kijken.
Ik was van in het begin helemaal mee met het verhaal en vond het goed in het elkaar zitten. Alleen naar het einde toe maakt het verhaal een plotse en voor mij ongeloofwaardige wending maar daardoor kan het verhaal nog verder gaan en heb je als lezer nog bijna 200 pagina’s meer te lezen.
Het blijft spannend tot op het einde en het is ook pas naar het einde van het boek toe dat je te weten komt waarom het “Mooie meisjes” noemt.
Ik kijk alvast uit naar het volgende boek van Karin Slaughter, hopelijk wel terug met Will, Sara, Lena etc.

ISBN: 978-90-234-9109-5
Aantal pagina’s: 476
Uitgeverij Cargo

Het eiland van de verdwenen meisjes – Jennifer McMahon

Korte inhoud:

Rhonda is nietsvermoedend op weg naar een sollicitatiegesprek als ze zich ineen midden in een misdaadscène bevindt. Terwijl ze op een tankstation in haar auto zit te wachten tot de pompbediende haar komt helpen, ziet ze dat een verklede figuur een jong meisje uit een auto sleurt. Verward door het absurde kostuum is Rhonda als in trance, en tegen de tijd dat ze bij zinnen komt zijn de kidknapper en het kind al verdwenen.

Maar was het niet juist door haar aarzelende gedrag dat ze nu in de ellende zaten? Haar passieve houding was de reden dat Ernie weg was, zo ver weg zelfs dat de wichelroedeloopster haar niet kon vinden.

Geplaagd door schuldgevoel helpt ze mee aan het politie-onderzoek. Maar als ze dichter bij de identiteit van de kidnapper komt, komt ze ook dichter bij de waarheid achter de verdwijning van een ander kind – haar beste vriendin Lizzy, die jaren geleden verdween…

Iedereen heeft zoiets als die gouden munt, iets wat hem beschermt, iets kleins dat de kracht heeft hem te redden, of hij zich daar nu van bewust is of niet.

Mijn mening:

Op hetzelfde moment besefte ze wat er was gebeurd: Warren had simpelweg een reeks verkeerde beslissingen genomen. Afgrijselijke beslissingen. Beslissingen geboren uit de behoefte snel geld te verdienen, de kans een spannende documentaire te kunnen maken, de gemakkelijkste weg nemen en, uiteindelijk, blinde paniek. Stuk voor stuk leken het goede ideeën, of op dat moment misschien wel de enige optie.

De cover en de titel van dit boek trokken mijn aandacht en bleven mijn aandacht trekken. Wat een goed boek! Er wordt afwisselend in het verleden (1993) verteld en in het heden (2006) waardoor je als lezer van alles te weten komt maar net niet genoeg om het plot te weten. Naar het einde van het boek toe neemt het verhaal een plotse wending. Ik had het echt niet verwacht en vond het daardoor wat overdreven, al weet ik niet of dat het juiste woord is. Ergens stoorde het mij ook dat er personages kwamen opduiken en dan plots verdwenen. Ik vraag me nu nog af hoe het met die personages verder gaat. Maar laat dat je zeker niet tegenhouden om het boek te lezen. Het verhaal zit echt goed in elkaar.

ISBN: 542-00-229-0707-4
Aantal pagina’s: 271
Uitgeverij Boekerij