Broodbuik – William Davis

Korte inhoud:

Heb je: reuma -artritis – vage vermoeidheidsklachten – haaruitval – slechte huid of psoriasis – diabetes type 2 – vage buik- en darmklachten – verhoogd cholesterol? Grote kans dat je te veel brood eet!

Het gevaar van tarwe is het gezondheidsissue anno nu. Steeds meer mensen kunnen niet tegen gluten, hebben een tarweallergie of coeliakie. Maar hoe ongezond tarwe werkelijk is, ook voor iedereen die niet aan bovenstaande lijdt, is veel minder bekend. In deze zeer leesbare, goed gefundeerde en provocerende uitgave toont de Amerikaanse cardioloog William Davis overtuigend aan wat tarwe allemaal met je doet. Als we minder tarwe eten, vallen we niet alleen af, maar verdwijnen tevens allerlei vage vermoeidheids- en buikklachten, worden ontstekingen geremd en diabetes type 2 teruggedrongen.

Afbeeldingsresultaat voor broodbuik william davis

Mijn mening:

Omdat ik al een hele tijd geleden merkte dat ik moe word als ik brood eet maar nog altijd niet weet hoe dat komt, en dat wel graag zou willen weten, ben ik dit boek beginnen lezen. Beginnen inderdaad want ik heb het niet uitgelezen. Ik kan er niet tegen dat mensen dingen naar hun hand zetten en ik heb het gevoel dat dit constant het geval is in het boek. Nee, dank u. Ik zat ruim halfweg en heb nog niet veel meer bijgeleerd, alleen dat er vele ‘kleinschalige onderzoeken’ zijn gebeurd waar ik me dan afvraag wat het nu er van is. Veel ken ik er niet van maar ik betwijfel het toch sterk of je iets kan bewijzen als er slechts 200 mensen deelnamen aan dat onderzoek waaruit de auteur zijn conclusies trekt.

ISBN: 978-90-215-5347-4
Aantal pagina’s: 327
Uitgeverij Kosmos

Poppy Shakespeare – Clare Allan

Korte inhoud:

Er waren drie wc-hokjes en twee ervan waren bezet. De achterste was nooit vrij, want daar woonde Fran van de Vijfde Verdieping. Fran van de Vijfde Verdipeing was een raar soort drabber, die had beter kluizenaar kunnen worden of zo, want het enige wat ze wou, was een beetje rust aan haar kop, zei ze, en dat kreeg ze niet.

N is al dertien jaar patiënt in Dorothy Fish, een inrichting in Noord-Londen. Dag na dat zit ze te roken in gemeenschappelijke ruimte en net als bij alle andere patiënten is het haar enige wens om nooit ui de inrichting ontslagen te worden.
Dan wandelt Poppy Shakespeaere binnen met haar minirok en stilettohakken. Ze weet zeker dat ze hier niet thuishoort en is vastbesloten terug te keren naar haar gewone leven. N is verbijsterd door Poppy’s houding, maar besluit haar toch te helpen. Samen verzinnen ze een manier om Poppy uit de inrichting te krijgen. Maar zijn ze gek genoeg om het systeem te beduvelen in een wereld war gekte de normaalste zaak van de wereld is?

Mijn mening: 

Ik denk wel ’s dat het leven een stuk makkelijker zou wezen als ik niet zo gevoelig was voor wat andere mensen voelen. Ik weet niet of ik zo geboren ben of dat het komt door alles wat er gebeurd is, maar soms lijkt het verdomme wel of ik radar heb, als je snapt wat ik bedoel. Ik bedoel, ik had mijn ogen nog niet dicht of ik wist dat er stront aan de knikker was.

Toen ik bekend maakte dat ik wou meedoen met de Verbeelding Book Challenge kreeg ik heel wat tips, waaronder dit boek. Ik sta open voor tips en aanraders van anderen maar heb nu nog maar eens gemerkt dat ik liever mijn eigen keuze lees. Dit boek lag mij niet. Ik vermoed dat de vertaling ook wel meespeelt en dat ik het beter in het Engels gelezen had. Het verhaal speelde natuurlijk ook een rol want er gebeurde helemaal niets… Verschillende bladzijden vol tekst om tot niets te komen of toch niets belangrijk.
Vandaar dat ik ongeveer halfweg gestopt ben in dit boek.

ISBN: 978-90-290-7882-5
Aantal pagina’s: 348
Uitgeverij Meulenhoff

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (3/30): een boek waarin geestelijke gezondheid centraal staat

Een ijzersterke jeugd – Tomas Lieske

Korte inhoud:

In een vredelievend bergdorp in Midden-Europa verdwijnt opeens een jongetje. Niemand weet wat er is gebeurd. Een vreemde en vijandige partij, die het grootste deel van het land controleert, neemt op een kwade dag bezit van het dorp om onderzoek te doen. Een stuk of acht vrachtwagens kruipen langzaam de helling op, onregelmatig ronkend, driftig schakelend, ongeduldig als een troep jakhalzen.
De vrijpostige veertienjarige Augustine wordt aangewezen als bediende voor de heren. Zij verricht haar taak gehoorzaam – of is dat slechts schijn en ziet niemand hoe wreed ook de kinderwereld is?

Mijn mening:

Acht vrachtwagens komen uit de hemel vallen. De chauffeurs vegen bladeren van de ene kant naar de andere kant. Dat lijkt beleefd gedrag, maar ik dacht aan wilde katten die zich in het gras drukken en die hun driften nauwelijks kunnen beheersen en daarom met hun staartpunt zwaaien.

De beschrijving op de cover van het boek sprak mij enorm hard aan maar het verhaal zelf kon ik niet volgen. Ik vond het zo raar in elkaar zitten en begreep maar niet waarover het ging.
Er wordt afwisselend een deel vertelt door Augustine en daarna door de 4 leden van de partij waardoor er waarschijnlijk puzzelstukjes in elkaar zouden moeten passen maar dat kwam bij mij niet.
Ik wou dit boekje snel uitlezen en dat speelt vermoed ik ook wel mee omdat ik denk dat ik meer tijd nodig had om de toch wel mooie zinnen te lezen en te verwerken.

ISBN: 978-90-214-3530-5
Aantal pagina’s: 122
Uitgeverij Querido

De schone slaapsters – Yasunari Kawabata

Korte inhoud: 

‘Een schot? Best, maar hoe zit dat dan? Een maagd heeft iets puurs. Maar waarom kan een meisje dat geen maagd meer is, ook niet puur zijn? In dit huis had ik geen maagden verwacht!’
‘Jij kent de verlangens van werkelijk seniele oude mannen nog niet. Je had hier nooit meer terug moeten komen! Al zou maar één op de tienduizend, hoor je me: één op de tienduizend van die meisjes midden in de nacht wakker worden, geloof je dan niet dat haar maagdelijkheid ervoor zorgt dat zo’n oude man zich minder hoeft te schamen?’

De oude heer Eguchi bezoekt regelmatig een bordeel waar jonge meisjes met een zwaar middel in slaap zijn gebracht. Oude heren kunnen zonder zich te schamen de nacht doorbrengen met deze schone slaapsters op voorwaarde dat ze ‘niets proberen’. Eguchi raakt verslaafd aan deze bezoekjes en fantaseert erover het verbod te verbreken.

Mijn mening: 

Toen we bij de leesclub “Herinnering aan mijn droeve hoeren” van Gabriel Garcia Marquez bespraken, werd er aangeraden om ook dit boek te lezen en beide dan te vergelijken.
Van in het begin was het mij eigenlijk al duidelijk dat Gabriel Garcia Marquez liever las. Het eerste boek was een nieuw boek en het tweede boek is een oud boek, uit de bibliotheek met vergeelde, geplooide bladeren met ezelsoren dus ik moest doorbijten van mezelf en verder lezen.
Ik ergerde me aan het veelvuldig gebruik van de term “(de) oude heer”. Iemand van 67 jaar is toch nog helemaal niet zo oud? Of zie ik dat verkeerd? Ik vind het in ieder geval niet oud maar misschien is dat in Japan wel zo en had ik mij wat meer moeten verplaatsen in de tijd dat het boek geschreven is (jaren ’60). Bovendien begrijp ik niet wat oude heren er leuk aan vinden om samen met een (erg) jong meisje te slapen als die laatste toch zo zwaar in slaap gedaan zijn.
Ik moest ook regelmatig zinnen opnieuw lezen omdat ik ze niet goed begreep en de minder goede vertaling speelde ook wel mee, denk ik. Nee, dit boek is duidelijk ‘mijn ding niet’.

ISBN: 978-90-417-1094-9
Aantal pagina’s: 123
Uitgeverij Rainbow Pocketboeken

De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween – Jonas Jonasson

Korte inhoud:

Allan wordt 100 en dat wordt groots gevierd in het bejaardentehuis, behalve dan dat de jarige het op zijn heupen krijgt en kort voordat het feest losbarst, vertrekt. De tijd die hem rest kan hij beter besteden, vindt hij en hij klimt uit het raam en verdwijnt. Pers en wethouder hebben het nakijken.
Allan is een nuchter type dat weinig tot geen angst kent en dat verder niet al te lang stilstaat bij zijn beslissingen, maar ad hoc handelt en het avontuur op zijn hoogbejaarde leeftijd niet schuwt. Met alle gevolgen van dien. De vaart houdt hij er in elk geval in, want vanaf het moment dat hij het bejaardentehuis verlaat, wordt het een soort roadtrip waarbij de lezer de memorabele avonturen van de 100-jarige meemaakt – zo let hij even op een koffer voor iemand die maar niet terugkomt en dus gaat de koffer mee de bus in, maar er blijkt enorm veel (maffia)geld in te zitten, hetgeen woeste achtervolgingen tot gevolg heeft -, ook verzamelt Allan een bonte club figuren om zich heen in een zwaan-kleef-aaneffect. Tegelijkertijd passeren de memorabele momenten uit zijn leven én die van de twintigste-eeuwse geschiedenis de revue, met Allan als wel heel bijzonder gezelschap.

Mijn mening:

Humoristisch? Dan heb ik geen gevoel voor humor! Toch zeker niet wat dit boek betreft. Ik ben met moeite halfweg geraakt en heb niet moeten lachen, geen enkele keer, zelfs niet glimlachen. Absurd, echt een absurd en onrealistisch boek vind ik het. Een boek dat in geen enkel hokje past want ze willen het zogezegd spannend maken maar een thriller kan ik het ook niet noemen. Ik denk dat ik zelf veel te realistisch ben om zo’n onrealistisch boek (graag) te lezen. Ik geef normaal niet snel op en zal ook niet makkelijk een boek aan de kant leggen maar in dit boek steek ik geen tijd en energie meer, zoveel andere en betere boeken!

ISBN: 978-90-567-2374-3
Aantal pagina’s: 358
Uitgeverij Signatuur

De barbaren – Alessandro Baricco

Korte inhoud:

In zijn spraakmakende essay De barbaren behandelt Alessandro Baricco een fenomeen dat ons allen aangaat: onze angst voor culturele verloedering. Baricco schreef hierover voor de Italiaanse krant La Repubblica een serie wij, uiteenlopende, veelgelezen artikelen. Is er in de moderne tijd nog wel plaats voor bezieling? Wel degelijk, stelt Baricco, we moeten alleen beseffen dat er niet zoiets is als beschaving aan de ene en barbarij aan de andere kant. Onze cultuur bevindt zich in een overgangsfase. Er is geen sprake van een botsing, maar van een transitie van een oude naar een nieuwe cultuur.

Mijn mening:

Wat doe je met een boek dat je niet aanstaat en dat je ‘moet’ lezen? Ben je een zondaar als je zo’n boek niet uitleest? Ik weet het niet… Wat ik wel weet is dat ik mij niet echt goed voel bij het feit dat ik dit boek niet krijg uitgelezen en dat ik het binnenkort toch moet gaan bespreken op de leesclub. Wat zeg je dan, als je er niets aan vond?
Ik heb mijn best gedaan en het begin viel nog wel mee, maar hoe meer ik las, hoe meer tegenzin ik had.
Op dit moment kan ik eigenlijk helemaal niets positief zeggen over dit boek.

ISBN: 978-90-234-7192-9
Aantal pagina’s: 245
Uitgeverij De Bezige Bij

HIV+ De verborgen moed van gewone mensen – Cis Van Peer

Korte inhoud:

‘Ik hoop dat HIV+ discussies losmaakt in de Vlaamse huisgezinnen. In de eerste plaats om lotgenoten te helpen die niet naar buiten durven te komen. Ik leef van dag tot dag en zie wel wat de toekomst brengt. Grote ambities heb ik niet, gewoon een zinvol, boeiend leven. Dat lijkt mij iets om na te streven.’ – Nick

Naar schatting 15.000 Belgen zijn seropositief.
Elke dag komen er drie diagnoses bij. Uit angst voor stigmatisering hullen ze zich al te vaak in stilzwijgen. Dertien van hen doorbreken in dit boek de stilte en gaan de confrontatie aan met hun omgeving. Hun doel? Bestaande vooroordelen wegnemen en tonen dat ze mensen zijn zoals jij en ik. Ze bewijzen dat, ondanks hun moeilijke status, hun toekomst meer dan de moeite waard is om voor te vechten.

Mijn mening:

Langs de ene kant wist ik niet goed wat ik van dit boek moest verwachten maar langs de andere kant voldeed het niet aan mijn verwachting(en). Ik weet het, dat is tegenstrijdig maar ik kan gewoon niet zeggen wat ik er van vond. Ik had verwacht meer informatie te krijgen over de ziekte zelf en minder persoonlijke verhalen. Ik heb dit boek dan ook niet uitgelezen met de gedachte “ander en beter”…

ISBN: 978-90-209-9759-0
Aantal pagina’s: 251
Uitgeverij Lannoo

De verliefden – Javier Marias

Maria Dolz, een jonge redacteur, is gefascineerd door het echtpaar dat ze elke ochtend tegenkomt in het café waar ze ontbijt. Miguel en Luisa gaan helemaal in elkaar op en stralen van geluk. Dan komen ze van de ene op de andere dag niet meer. Het blijkt dat Miguel is overleden nadat hij op straat is neergestoken. Als Luisa maanden later weer opduikt raken de twee vrouwen bevriend en leert Maria ook Luisa’s huisvriend Javier kennen, met wie ze een innige relatie opbouwt. Maar na verloop van tijd begint ze zich af te vragen of Javier wel te vertrouwen is. Haar hevige verliefdheid maakt plaats voor onberedeneerde angst en ze vermoedt zelfs dat hij een rol speelde in de dood van zijn vriend Miguel.

Als ik het boek voor mezelf, voor het plezier, had gelezen had ik het zeker niet helemaal uitgelezen. Ik vond het heel moeilijk om het verhaal te volgen. Javier maakt altijd heel lange zinnen met veel komma’s in dus ik moest regelmatig gaan terug lezen over wat het nu weer ging. Ik denk dat het ook daardoor komt dat ik weinig van het verhaal onthouden heb. Het verhaal zelf stelde eigenlijk ook niet veel voor. Het had veel korter kunnen geschreven worden. Naar mijn gevoel is het verhaal erg filosofisch: wat zou er kunnen gebeuren als…? Als hij dat gedaan heeft wat zou hij dan gedacht hebben? Enzovoort enzovoort

ISBN: 978-9-02-908849-7
Aantal pagina’s: 367
Uitgeverij Meulenhoff