Blindelings – Kris Van Steenberge

Korte inhoud: 

Zomer aan de kust. In een appartement met uitzicht op zee zit een man. Zijn gezicht is naar de deur gekeerd. Hij wacht, met een pistool in zijn schoot.

De steigers glijden dichterbij. Hij staat op de reling. Zijn koffer tussen zijn benen. Matroos op het schip van zijn eigen twijfels. Zeeman van de laagste rang. Het vasteland rust onaangeroerd tegen de kademuur. De verf van de huizen lijkt nooit af te bladderen. Het hout is niet vermolmd. Geen vogelpoep. De eeuwigheid lijkt zich als een vernis aan de gevels te hebben gehecht. Het roept treurnis in hem op, als motregen in zijn hoofd die elke vreugde benevelt. Op eilanden heeft hij dat niet. Daar kunnen zij komen aandrijven en weer wegebben, hijzelf en zijn gepeins.

In Blindelings raken Abigaïl, dochter van een hôtelier, en Karel, laag geboren zoon van een kroegbazin, verstrikt in elkaars netten. Ze krijgen een kind, Jonas. De hopeloos gevoelige jongen dreigt te worden vermalen tussen de tomeloze ambitie en de eeuwige twijfels van zijn ouders. Dan ontmoet Jonas een meisje, Anouk. Kunnen twee jongen mensen die voor het ongeluk geboren lijken het lot in een andere richting sturen?

De vrouw heeft een lichte waas van een snor boven haar bovenlip. Onwillekeurig brengt Anouk zelf de hand naar haar mond. De koers van haar zelfbeeld krijgt een kleine opwaartse lift.

Afbeeldingsresultaat voor blindelings kris van steenberge

Mijn mening: 

Ze stretcht de kuitspieren. Met de armen gestrekt tegen de muur, alsof ze alles, haar hele hebben en houden, omver wil duwen. Ze ruikt onfris naar ochtend, haring en azijn. De geur van een leven dat dringend gelucht moet worden.

Ik heb zo hard genoten van Woesten, het eerste boek van Kris Van Steenberge, dat ik heel erg benieuwd was naar dit boek. Ik vond dat het lang duurde voordat ik in het verhaal kwam. Omdat ik te hoge verwachtingen had? Omdat ik tegenwoordig zo weinig lees? Omdat er zoveel van personage en standpunt gewisseld wordt? Ik weet het niet. Ik heb een beetje het gevoel dat het verhaal nog niet gedaan was. Ik wil nog zoveel meer weten over de personages en zeker over het hoofdpersonage Jonas. Hij is betrokken bij een auto-ongeluk en wordt daardoor blind. Je leest in het boek hoe hij vecht tegen deze plotse, ingrijpende verandering en ook hoe het met zijn ouders gaat en wat er zich tussen hen afspeelt. Dat is telkens wel goed verwoord en omschreven. Daar is de auteur dan ook wel echt goed in, in die mooie, omschrijvende taal zonder het te ingewikkeld te maken.

Het is vreemd wat we verzamelen aan plaatjes in ons geheugen, hoe we ze eerst zorgvuldig in een album kleven en ze daar laten zitten. Hoe we dat boek mettertijd verbergen, veilig zou je haast zeggen, weggestopt voor vreemden. Hoe we het alleen weer bovenhalen en openslaan om de eigen heimwee bloot te leggen, wanneer een boosheid, een verdriet of een verlangen ons daartoe noopt.

ISBN: 978-94-600-1439-0
Aantal pagina’s: 280
Uitgeverij Vrijdag

Advertenties

En toen schiep God Kevin – Bart Debbaut

Korte inhoud:

Waarom zouden precies zij uitgekozen zijn als ouders van de nieuwe Messias? Het was toch te gek voor woorden. Waarom in godsnaam zou er voor Tienen gekozen worden als uitvalsbasis van de nieuwe Mensenzoon? Tienen, of all places. Geef toe, dacht hij bij zichzelf, als je zelf God was, zou Tienen toch de laatste plek op aarde zijn om je zoon geboren te laten worden. De keuze voor België was al opmerkelijk (waarom Duitsland niet, of Chians, of een Afrikaans land. Argentinië, Mexico, Haïti, voor zijn part de Verenigde Staten. Maar toch België niet).

God vindt dat de mensheid er weer een zootje van het maken is en besluit om Zijn Zoon opnieuw naar de aarde te sturen. Jezus bedankt feestelijk. Daarom laat God een nieuwe zoon geboren worden, een doodgewone jongen in een doodgewoon gezin: Kevin. Als puber krijgt Kevin zijn roeping. Maar het overtuigen van Kevin en het vinden van volgelingen blijkt geen sinecure.

Maar nogmaals, een echte fan van die Amerikanen ben ik niet. Ze hebben me voor hun kar gespannen op een manier die nog maar weinig te maken heeft met de essentie van mijn wonderbaarlijke schepping. Dat neem ik ze kwalijk.

9789401420433

Mijn mening:

Hij moest het maar eens in dat jonge hoofd van hem halen om aan God te vragen de samenstelling van de raad van bestuur te moderniseren. Michael Jackson – ze hoorde het hem al zeggen – was toch een kindervriend, hij mocht dus zeker een zitje krijgen. Of lady Diana, zo’n mooie dame met haar ontwapenende glimlach. Of Steve Jobs, want was hij het niet die de appel in ere had hersteld na het debacle van Adam en Eva in de tuin van Eden?

Lezen komt er echt niet meer van bij mij en ik denk dat ik het daardoor zo moeilijk vind om mij in een boek in te leven dus ik dacht dat een luchtig en grappig boek wel zou helpen om terug wat meer te lezen. Het heeft jammer genoeg niet echt geholpen.
Er zaten grappige stukken in het boek en leuke anekdotes maar op zich vond ik het verhaal niet zo heel veel voorstellen en kon het mij ook niet meeslepen. Ik heb dat wel vaker met humoristische boeken, ook bij de 100-jarige man die uit het raam klom en verdween bijvoorbeeld, maar dacht dat dit boek toch iets anders zou zijn omdat er meer bekende situaties en personen zouden in voorkomen maar dat viel toch wat tegen.

Jezus snikte. In horten en stoten zei hij dat hij het moeilijk had met Kevin. En dat hij er in een vlaag van jaloezie voor gezorgd had dat Kevin een blauwtje zou lopen. ‘Ook al omdat ik die truc al eens heb toegepast’, foeterde hij nadien, met een betraand gezicht. ‘En hij moet mij niet nadoen. Dat is plagiaat!’

ISBN: 978-94-014-2043-3
Aantal pagina’s: 264
Uitgeverij Lannoo

Het zusje van de buurvrouw – Margot Vanderstraeten

Korte inhoud: 

Ik heb haar geboortestreek bij het Rifgebergte een vijftal keer bezocht. Zoals de mensen daar denken en leven, zo denken en leven ze hier niet. Ik vind hen fundamenteel vriendelijker, warmer en hartelijker dan iedereen die ik hier kan. Ik ben er ook ongelooflijk graag. En toch voel ik me er niet thuis.

Louis en Zaida zijn buren. Hoewel beide twintigers al meer dan een jaar naast elkaar wonen, hebben ze geen contact. Tot een lekkende waterleiding daar verandering in brengt. De tongen komen los, maar over hun privéleven zijn ze beiden erg gesloten. Zaida, die Marokkaanse roots heeft, zwijgt nadrukkelijk over haar familie; Louis, die homo is, praat liever over eten. Wanneer Zaida halsoverkop naar het buitenland vertrekt, laat ze Louis achter met een koekjesdoos vol herinneringen aan haar overleden zusje Nadja. Hi duikt in de vele grote en kleine gevechten die ze voerde: binnen haar familie, tegen de vooroordelen, maar vooral ook met zichzelf.

Mama is bij me. Dat is een van mijn vele regels als ik iets in mijn mond stop: mama is mijn strengste rechter, dus eet ik altijd in haar bijzijn, ze is er getuige van dat ik wel degelijk consumeer, het is de enige manier om haar te snel af te zijn.

image.action

Mijn mening: 

Als tienjarige voelde ik verdriet, woede, liefde, angst, haat, schuld, wroeging, vreugde, triomf – ik had evenveel smaken en aroma’s als de stoofpotten van mijn moeder.
Vandaag, ongeveer een decennium later, is alles wat ik voel op dezelfde manier getraind als mijn armen, benen, buik en billen. Er zit geen vet meer onder mijn emoties. Mijn gevoelens hebben niet langer laagjes.

Het boek begint met het verhaal van Zaida en Louis die elkaar leren kennen. Je komt zo een paar typische kenmerken en gewoontes van hen te weten maar er wordt niet verder op ingegaan. Zaida bezorgt de brieven en dagboekfragmenten die haar zusje Nadja geschreven heeft aan Louis om daar “iets mee te doen”. Nadja heeft een eetstoornis en je leest haar belevingen, gedachten, meningen… Ik vind het jammer dat het boek allemaal uit korte stukjes bestaat en dat die nooit echt verder worden uitgewerkt. Nadja wordt 3 x opgenomen in een ziekenhuis waar eetstoornissen behandeld worden maar dat wordt niet echt uitgewerkt en wat er wel over geschreven wordt, lijkt mij niet helemaal te kloppen of in mijn ogen toch heel raar te zijn. Ik vond het wel interessant dat Nadja uit Marokko komt en om te lezen hoe ze daar met eetstoornissen omgaan.

In het station of in de metro renden we soms tegen de richting in de roltrappen op. Zo ervaar ik wat nu met me gebeurt. Er zijn twee tegengestelde krachten in me aan het werk, nog sterker dan anders. Ik vlieg en val.

ISBN: 978-90-223-3492-8
Aantal pagina’s: 146
Uitgeverij Angèle

Sophies keuze – William Styron

Korte inhoud: 

In het New York van vlak na de Tweede Wereldoorlog hoopt de tweeëntwintigjarige zuiderling Stingo een groot schrijver te worden. Hij maakt kennis met zijn buren, de Poolse Sophie, en haar charismatische maar gewelddadige vriend Nathan. De relatie tussen Sophie en Nathan is stormachtig; hoop en verlangen, schuldgevoel, en miskenning voeren de boventoon. Deze grote roman over liefde, overleven en spijt werd succesvol verfilmd met Meryl Streep in de hoofdrol.

Afbeeldingsresultaat voor sophie's keuze door william styron

Mijn mening:

Een van de ‘opdrachten’ van de verbeelding book challenge is, om eens een boek te lezen dat je al eerder gelezen hebt. Ik koos dit boek omdat ik het eerst een keer voor school heb gelezen en toen onder tijdsdruk stond waardoor ik het maar half heb gelezen. Omdat ik de film ook had gezien, wist ik hoe het verhaal afliep en ik vond dat zo’n mooi einde dat ik het boek opnieuw wou lezen om alles goed te begrijpen. Jammer genoeg is dat nu weer niet gelukt. Ik had de laatste maanden zoveel aan mijn hoofd dat ik gewoon helemaal niet aan lezen toekom. Ik besloot om te stoppen in dit boek omdat het binnenkort terug moet naar de bibliotheek maar ook omdat ik liever iets luchtiger wil lezen én het nieuwe jaar met een schone lei wil beginnen.

ISBN: 978-90-204-1379-3
Aantal pagina’s: 733
Uitgeverij Atlas Contact

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge 2017 (13/30): een boek dat je al een keertje las

30 is een schoon getal – Frauke Joossen

Korte inhoud:

Soms maak je dingen kapot door er te veel over na te denken, namelijk. Je moet het soms ook gewoon laten gebeuren.

“Misschien wordt het wel tijd dat ik daar echt mee ga beginnen, met de rest van mijn leven. Want het eerste deel ervan was niet echt fantastisch te noemen. Eigenlijk is het zelfs ronduit mislukt. Ja, ik durf dat te zeggen. Zo ben ik. Rechtuit, altijd. Recht voor de raap. Wat weer een absoluut debiele uitdrukking is, maar goed, ik zou weer afdwalen als ik daarover begin. In elk geval: mislukt dus, dat leven van mij tot hiertoe. Paar baantjes gehad, paar lieven. Altijd net niet, zo zou ik het omschrijven.
De streber die gaat voor de promotie maar die net niet krijgt. Het grietje dat dan wel tof en cool en grappig is en goed kan pijpen, maar relatiemateriaal, neuh, dat toch weer niet.
En nu word ik dus dertig, over drie maanden, en heb ik geen lief en eigenlijk ook geen vrienden, geen werk, geen auto en binnenkort ook geen appartement meer.
Dat van dat appartement, da’s nog een verhaal op zich. Of nee, dat is het niet, ik heb gewoon vier maanden de huur niet betaald en nu moet ik vertrekken.
Zie je, het leven is eigenlijk simpel, als je het eerlijk en recht voor de raap durft te zeggen.”

Je leest weleens over vaders en hoe die hun dochters behandelen als prinsessen. Zo was het bij ons dus niet. Nee, mijn vader was een man van weinig woorden. Weinig gebaren. Weinig gevoelens.

Afbeeldingsresultaat voor 30 is een schoon getal

Mijn mening:

Misschien voel ik te veel, zoals hij. Daar zit volgens mij het drama van mijn vader. Er zat te veel gevoel in hem, terwijl hij opgroeide in de tijd van boys don’t cry. Heeft hij zich daarom opgesloten in zichzelf en duwde hij – nee, mepte hij – iedereen weg die in de buurt kwam.

Ik had ‘Voor Claire’ al gelezen en vond dat wel leuk en aangenaam geschreven dus ik was benieuwd naar andere boeken van Frauke Joossen.
Dubbele gevoelens tijdens en na het lezen van dit boek. Ik ergerde me namelijk ontzettend hard aan alle gedachten die van de hak op de tak sprongen en uiteindelijk niets te maken hadden met het verhaal, waardoor ik er mij nog meer aan stoorde. Maar een groot stuk van het verhaal was wel pijnlijk herkenbaar voor mij. De laatste hoofdstukken zelfs zo pijnlijk dat ik niet kon stoppen met wenen tijdens het lezen. Soms was ik ook wel boos op de hoofdpersoon Charlie omdat ze zich zo naïef gedraagt maar tegelijk had ik ook medelijden met haar en herkende ik mezelf erin.

Zo na een jaar van stormen en orkanen en tsunami’s in je hart.

Mijn papa is overleden toen ik net geen 30 jaar was (1,5 jaar geleden) en nu ben ik werkloos dus het is een ietwat andere volgorde dan in het boek maar toch eigenlijk min of meer hetzelfde verhaal. Ik kon dan ook moeilijk stoppen met mooie en vooral herkenbare quotes aan te duiden.

Ben ik mijn vader? Duw ik weg wie dichtbij komt? Vernietig ik wat ik graag zie? Als je dat heel letterlijk neemt, klopt het wel, want ik zie graag eten, en dat vernietig ik altijd opnieuw (door het op te eten, voor de niet zo slimme verstaander).

ISBN: 978-94-014-3559-8
Aantal pagina’s: 192
Uitgeverij Lannoo

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge 2017 (12/30): een boek met een nummer in de titel

Het nest – Cynthia D’Aprix Sweeney

Korte inhoud:

Elke familie heeft zo haar problemen. De Plumbs alleen wat meer dan andere. Na jaren van onderhuidse spanningen barst de bom uiteindelijk wanneer Melody, Beatrice en Jack Plumb in een restaurant hun charismatische maar roekeloze broer Leo opwachten. Een paar maanden daarvoor heeft Leo, dronken achter het stuur, een ongeluk veroorzaakt met ernstige gevolgen voor zijn jonge bijrijdster. De kosten daarvan hebben een groot gat geslagen in de erfenis waarop iedereen had gerekend. Lukt het Leo’s broer en zussen om hem zo onder druk te zetten dat hij het verdampte geld terugverdient?

Afbeeldingsresultaat voor het nest cynthia sweeney

Mijn mening:

Ik had een eerder spannend verhaal verwacht over de problemen van de Plumbs en eventuele ruzies tussen Melody, Beatrice, Leo en Jack maar er gebeurde zo weinig in het boek dat het mij al snel niet meer interesseerde. Om het verhaal toch iets of wat spannend te maken, denk ik toch, werd er regelmatig van personages verwisseld en uit andere standpunten vertelt maar dat maakt dit boek in mijn ogen nog minder interessant.
Jammer, ik had echt meer verwacht van dit boek.

ISBN: 978-90-263-3192-3
Aantal pagina’s: 397
Uitgeverij Ambo/Anthos

Kom hier dat ik u kus – Griet Op de Beeck

Korte inhoud:

Ik begon niet te huilen, wat ik een beetje vervelend vond. Ik probeerde tranen naar mijn ogen te sturen, maar ze wilden niet luisteren. Ik keek dan maar naar beneden, zo’n beetje naar mijn navel, kin bijna tegen de borstkas, zoals verdrietige mensen doen.

Kom hier dat ik u kus is een roman over Mona, als kind, als vierentwintigjarige, en als vijfendertigjarige. Een verhaal over waarom we worden wie we zijn, geschreven met humor, scherpte en veel schaamteloze eerlijkheid. Over ouders en kinderen. Over kapotte mensen en hoe zij ongewild anderen ook kapotmaken. Over waar verantwoordelijkheid eindigt en schuld begint. Over geheimen en eenzaamheid. Over ziekte en zwijgen. Over de gevaren van sterk zijn. Over vergeten en niet kunnen vergeten. Over jezelf durven redden. En natuurlijk ook nog over de liefde. Omdat dat alles is wat we hebben, of toch bijna.

Nonkel Tuur heeft het daar eens over gehad: over het glas halfvol en het glas halfleeg, het is allebei waar, maar van een halfvol glas cola word je blij omdat er nog veel is, terwijl je van een halfleeg glas droevig kan worden omdat het bijna uit is met de pret. Je kan dus zelf bepalen of je vrolijk wordt van de dingen of triest, al naargelang hoe je ernaar kijkt. Sindsdien probeer ik goed te kijken naar dingen, en niet slecht. Af en toe is dat een beetje moeilijk.

Afbeeldingsresultaat voor kom hier dat ik u kus

Mijn mening:

Verdriet is niet deelbaar, dat denk ik, omdat woorden niet genoeg zijn, omdat armen die omarmen het gevoel niet wegnemen, omdat begrijpen, echt begrijpen, simpelweg niet bestaat, zelfs niet tussen zussen die de blikken kennen van hun ouders, en het geluid van harten die aan flarden worden geschoten, en het stikken in de dichte lucht van salons en woonkamers en keuken waar ze met veel woorden zitten te zwijgen tegen mekaar.

Zo’n mooi en ontroerend boek! En wat schrijft Griet toch prachtige zinnen. Ik vond het moeilijk om te stoppen met quotes aanduiden. Omdat het zo leuk geschreven is maar ook omdat het zo herkenbaar was.

Ik wou dat ik hem mee kon nemen, naar daar waar levens lang en breed waren, en zonnen glinsterden op zeeën en nachten wonderlijk warm bleven.

Het boek gaat over een familie. Mama overlijdt als de kinderen jong zijn en papa heeft dan een nieuwe vriendin, de kinderen een nieuwe mama, waarmee hij dan samen nog een kind krijgt. Het verhaal is geschreven vanuit het standpunt van Mona, de oudste van de kinderen. De nieuwe mama is nogal een speciale vrouw met haar eigen kantjes waar de kinderen niet altijd even goed mee over weg kunnen. De papa heeft altijd heel hard gewerkt en weinig tijd gehad voor de kinderen, totdat hij ziek wordt en in het ziekenhuis komt de liggen. Dan groeien Mona en haar papa dichter naar elkaar toe. Iets wat ik ergens wel herken van bij mij en mijn papa. Jammer genoeg komt de papa te overlijden… Vlak voor het overlijden beleven ze nog mooie, bijzondere momenten samen en leren ze elkaar eigenlijk nog beter kennen. Dat overlijden van de papa raakte mij echt en de tranen rolde over mijn wangen maar ik vond het zo mooi. Zo ontroerend! Daarvoor verdient de auteur een dikke pluim.

In mijn hoofd is de nacht zwart, de mist dik, de grond vochtig, ik ben alleen, niemand om de richting te wijzen.

ISBN: 978-90-446-2310-9
Aantal pagina’s: 336
Uitgeverij Prometheus

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge 2017 (6/30): een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij

Dagboek van een poes – Remco Campert

Korte inhoud:

In Dagboek van een poes is Poef aan het woord, een oplettende poes die met het verteltalent en de opmerkingsgave van haar geestelijk schepper vertelt over haar dagelijks bestaan. Poef gunt ons een kijkje in het leven met Staartloze Tweebenigen, zijn huisgenoten Rok en Bril en ook de rode kater Harry, de Terreur van de Tuinen. Ze vult haar dagen met muizen vangen, vluchten voor het Dreigend Ding (de stofzuiger), af en toe een vaas omgooien of een praatje aanknopen met een andere kat.

Afbeeldingsresultaat voor dagboek van een poes
Afbeelding afkomstig van 123luisterboek

Mijn mening:

Ik heb dit boek niet gelezen maar geluisterd. Ik lees nog altijd graag maar de combinatie met handwerk is niet bepaald gemakkelijk. Vandaar dat ik eindelijk eens een luister- of audioboek geprobeerd heb.
Ik vond het persoonlijk wel wat aanpassen en daarom ook goed dat het allemaal korte verhaaltjes zijn maar ik denk wel dat ik de smaak te pakken heb en vaker naar boeken ga luisteren.

Het boek bestaat uit allerlei korte verhalen die vertelt worden vanuit het standpunt van een poes. Goed gedaan vind ik, ik kan me helemaal voorstellen dat mijn poezen ook zo denken. Ik kon me ook helemaal inleven in Poef de poes. Het is goed voorgelezen waardoor je je er aandacht kan bijhouden en niet begint af te dwalen.

Uitgeverij: De Bezige Bij

Aleph – Paulo Coelho

Korte inhoud: 

Ik zal me er later niets meer van herinneren, maar dat doet er niet toe: de tijd is geen cassettebandje dat je heen en terug kunt spoelen.

Kies nu voor verandering. Vind jezelf opnieuw uit. Zet de volgende stap. Experimenteer. Ontdek. Geloof in je dromen. Overwin het onbekende. Blijf vragen stellen en leef bewust. Zo is elk moment een nieuw begin.

Er komt een moment waarop je je afvraagt of je bent waar je wilt zijn en of je doet wat je wilt doen. Aleph nodigt je uit om in actie te komen.

Ik ben in de Aleph, het punt waarin alles samenvalt in ruimte en tijd.

Afbeeldingsresultaat voor aleph paulo coelho

Mijn mening:

Toen ik het boek vast pakte en de tekst op de achterflap las, herinnerde ik mij dat ik ooit nog eens in het boek begonnen was. Ik wist niet meer waarom ik het aan de kant had gelegd want de tekst op de cover spreekt mij toch echt wel aan. Ik ben aan mezelf aan het werken en wil graag veranderingen doorvoeren, dat zou ik toch kunnen leren uit dit boek? Jammer genoeg niet… Het is een erg spiritueel boek en die spiritualiteit is niet aan mij besteed.
Paulo Coelho schrijft wel goed, daar heb ik niets op aan te merken, dus ik denk wel dat ik ooit nog eens een ander boek van hem wil lezen.

De regen doet me rillen van de kou en wat meteen bij me opkomt is: ik krijg griep. Ik troost me met de gedachte dat iedere arts die ik ken zegt dat griep veroorzaakt wordt door virussen en niet door druppels water.

ISBN: 978-90-295-7593-5
Aantal pagina’s: 306
Uitgeverij Arbeiderspers

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (13/30): een boek geschreven door een auteur met Latijns-Amerikaanse roots

Muidhond – Inge Schilperoord

Korte inhoud: 

Het mooiste land dat hij kende. Hier was hij ruim dertig jaar geleden op een onbeduidende zondagmorgen uit zijn moeder gekropen. Hier zou hij nooit weggaan. Hij keek naar het landschap zoals hij er nog nooit naar had gekeken. Geen enkel detail ontsnapte hem.

Nadat Jonathan bij gebrek aan bewijs is vrijgesproken, trekt hij weer in bij zijn oude, eenzame moeder, met het vaste voornemen een ander, beter mens te worden.

Afbeeldingsresultaat voor muidhond inge schilperoord

Mijn mening:

Eigenlijk had hij zelf de vragen willen stellen. Hij wilde weten hoe het kon dat hij zo anders was geworden dan hoe hij altijd had gedacht dat hij was. Vaak kwamen dan de woorden van zijn moeder weer naar boven die beweerde dat iedereen volmaakt op de aarde kwam, geschapen door God. Hoe kon het dan dat hij, steeds wanneer hij dacht aan wat er was gebeurd, zicht niet langer één geheel voelde?

Ongelooflijk hoe goed Inge zich kan inleven in Jonathan. Ik geloofde alles wat in het boek stond, elke letter. Echt waar alle respect voor de auteur want dat is echt niet gemakkelijk, denk ik.
Jonathan wordt vrijgesproken en mag de gevangenis verlaten. Waarom hij in de gevangenis heeft gezeten weet je als lezer niet maar hoe verder je leest hoe meer je als lezer een vermoeden krijgt. Dat vermoeden wordt steeds sterker en sterker maar helemaal zeker ben je als lezer nooit.
Wat Jonathan denkt en voelt wordt uitvoerig besproken vanuit zijn eigen perspectief, wat het verhaal zo goed maakt.
Ik heb dit boek geleend uit de bibliotheek en vond het bij de afdeling young adults. Dit vind ik persoonlijk wat raar omdat het toch wel een zwaar onderwerp is maar langs de andere kant is het heel herkenbaar en eenvoudig geschreven zodat jongeren het zeker ook zouden begrijpen en zich kunnen inleven.

ISBN: 978-90-575-9715-2
Aantal pagina’s: 220
Uitgeverij Podium