Ze zeggen dat het overgaat – Johan Maes & Evamaria Jansen

Korte inhoud:

Rouw als een afwijking van het gewone of normale is als een ziekte waarvan je zo vlug mogelijk moet herstellen; het probleem of de symptomen moeten worden opgelost, de pijn verwerkt. Rouw wordt benaderd vanuit het idee dat het een eindpunt moet hebben. Bij rouwzorg word je als rouwende als slachtoffer beschouwd voor wie hulp nodig is. Onze samenleving is gericht op winst, op de oplossing van problemen en niet op verlies en pijn.

Als we rouwen en verdriet hebben, hebben we geen nood aan een vermanend vingertje, aan clichés, aan opmerkingen dat we ons verlies moeten verwerken, loslaten of een plaats geven. Er wordt van ons verwacht dat er binnen zo kort mogelijke tijd een eindpunt komt aan onze rouw, dat het overgaat. In de praktijk blijkt dat we net niet loslaten maar een zoektocht starten naar een andere vorm van vasthouden of verbinden.
Rouw houdt nooit op, maar ontvouwt en ontwikkelt zich in de loop van ons leven en maakt deel uit van wie we zijn. We hebben het recht om te rouwen, op onze eigen manier, bewegend tussen kwetsbaarheid en kracht. Zelfs als je de pijn van een ingrijpend verlies levenslang met je meedraagt, hoeft die geenszins in te houden dat je minder gezond en minder veerkrachtig bent.

Afbeeldingsresultaat voor ze zeggen dat het overgaat

Mijn mening:

Centraal in het rouwproces staat de wijze waarop je je hecht aan anderen. Door veilige hechting leer je op jezelf en op anderen vertrouwen en ga je de wereld verkennen. Veilige hechting is een van de krachtigste hulpbronnen voor het verwerken van trauma’s. De kern van de rouwpijn is de scheidingspijn, het verlaten en afgescheiden zijn en het verlangen om de band te herstellen. Het hechtingspatroon dat je opbouwt in je leven, beïnvloedt zowel de manier waarop je in je leven relaties aangaat als waarop je rouwt.

Voorbije zaterdag was het een jaar geleden dat mijn papa heel erg onverwacht is overleden. Omdat ik het nog steeds moeilijk vind om te geloven en dat het verwerken moeilijker maakt probeer ik er over te lezen in de hoop dat dat mij gaat helpen.
Dit boek vond ik goed omdat ik mezelf er voor een deel in herkende door de vele getuigenissen en andere, vooral kleine dingen die voor mij herkenbaar overkwamen.
Met sommige “uitspraken” die in het boek staan ben ik het niet helemaal eens of wringt het toch wat om het zo te zeggen. Zo staat er bijvoorbeeld dat ontkennen gezond is en dat vermijding ook gezond kan zijn. Daar heb ik toch mijn twijfels bij maar zoals bij zoveel dingen hangt dat van persoon tot persoon af.

ISBN:  978-94-903-8288-9
Aantal pagina’s: 310
Uitgeverij Witsand

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge 2017 (5/30): een boek met een titel die meer dan 4 woorden telt

Verborgen – Karin Slaughter

Korte inhoud: 

Onder een kakofonie van geklik werden zaklampen uitgeschakeld en opgeborgen. Nadat Wills ogen zich hadden aangepast, zag hij wat hij al verwacht had te zien: afval, condooms en naalden, een leeg winkelwagentje, tuinstoelen, vuile matrassen – om de of andere reden waren er altijd vuile matrassen – en meer lege bierblikjes en kapotgeslagen drankflessen dan je kon tellen. De muren stonden vol met veelkleurige graffiti, zo hoog als een arm met een spuitbus kon reiken. Will herkende enkele gang tags – de Suernos, de Bloods, de Crips – maar het waren vooral namen met een hart eromheen, vredestekens en een stel gigantische, fors geschapen eenhoorns met regenboogogen. Typische raverskunst. Het mooie van ectasy was dat je er heel gelukkig van werd, tot je hart ermee stopte.

Het is de verraderlijkste zaak uit zijn carrière. Dat beseft Will Trent zodra hij het verlaten pakhuis in Atlanta binnengaat, en het dode lichaam van een ex-politieagent aantreft. Van het lijk lopen bloederige voetsporen weg die erop wijzen dat een ander, mogelijk vrouwelijk slachtoffer, is meegenomen… om vervolgens spoorloos te verdwijnen.
Voor Will – en voor patholoog-anatoom Sara Linton – wordt het nog erger. Een vondst op de plaats delict onthult een verband met Wills verleden…

Zolang ze zich kon herinneren had ze alleen naar de toekomst gekeken. Aan het verleden viel niets te veranderen, en het heden was meestal te ellendig voor woorden.

Afbeeldingsresultaat voor verborgen karin slaughter

Mijn mening: 

Weer blij dat ik nog eens een Karin Slaughter kon lezen al leek het boek wel minder goed vooruit te gaan dan haar andere boeken. Het was wel spannend zoals je kan verwachten maar er zat ook een liefdesverhaal tussen geweven om het zo te noemen en dat was wennen omdat het niet van haar gewoonte is.

Sara.
Will nam een diepe, kalmerende teug lucht en voelde zijn borst op- en neergaan. Alleen al bij de gedachte aan haar naam vloeide iets van zijn stress weg. Even dacht hij aan hoe heerlijk het was om midden in de nacht wakker te worden met Sara over hem heen gedrapeerd. Ze paste als het laatste stukje van een ingewikkelde puzzel. Ze was uniek.

De eerste 8 hoofdstukken zijn ‘gewoon’ en gaan zoals je het zou verwachten maar dan gaan ze ineens terug naar een week daarvoor en wordt alles vanuit het standpunt van iemand anders geschreven om dan daarna nog eens terug te gaan naar het heden.
Er deden veel verschillende personages aan mee en er werden dan nog eens identiteiten verwisseld dus ja, ook dat maakte dat het moeilijker was om te volgen en mij minder meesleepte.

ISBN:  978-94-027-1380-0
Aantal pagina’s: 477
Uitgeverij HarperCollins

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (14/30): een detective

Breien voor Dummies – Pam Allen

Korte inhoud: 

Als je je breiwerk meeneemt, waar je ook naartoe gaat, dan heb je altijd een stukje welzijn bij je. In een wereld die is bezweken voor grootschalige en anonieme zaken sta je met een breiwerk binnen handbereik even stil bij de gemakken en de vertrouwdheid van de kleine, persoonlijke en bijzondere dingen.

De pocketeditie van Breien voor Dummies staat boordevol informatie die je nodig hebt om te beginnen met breien en prachtige, tijdloze ontwerpen te maken. Van het verzamelen van de materialen tot het maken van de eerste onbeholpen lussen en steken van een eenvoudig werkstuk, dit boek begeleidt je en leert je aan de hand van makkelijk te volgen illustraties de basissteken. Je ziet hoe je patronen kunt ontcijferen, hoe je werkt met meerdere kleuren, hoe je creativiteit omzet in resultaten en nog veel meer.

Afbeeldingsresultaat voor breien voor dummies pocket

Mijn mening:

Zorg voor een tas met een rits waarin je naast je breiwerk de volgende materialen bij de hand hebt, zodat je deze niet overal moet gaan zoeken, terwijl je liever door zou willen breien. Scharen, veiligheidsspelden, meetlint en een kleine liniaal, ringmarkeerders, haaknaald, extra naald zonder knop, restje garen, naainaald, potlood en papier, calculator. Het kan geen kwaad om er ook een nagelvijl in te doen voor als er een nagel breekt en in je breiwerk blijft zitten.

Het boek is onderverdeeld in 5 grote delen: breibeginselen, steken bewerken, geef kleur aan je breiwerk, zelf kleding maken en het deel van de tientallen. Elk deel is dan nog eens onderverdeeld in verschillende kleinere hoofdstukken. Persoonlijk vind ik het wel handig dat er een inhoud in vogelvlucht is en een uitgebreide inhoudsopgave.

In de inleiding wordt nog wat extra uitleg gegeven over hoe het boek is opgebouwd en wat de pictogrammen betekenen.

Alle uitleg wordt goed verduidelijk door tips, weetjes en vooral ook duidelijke afbeeldingen waardoor je het boek makkelijk stap voor stap kan volgen. Alles is goed te begrijpen en in gewone mensentaal uitgelegd.

ISBN:  978-90-430-2668-0
Aantal pagina’s: 352
Uitgeverij Pearson

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (4/30): een non-fictie boek

Vingerafdruk van verdriet – Manu Keirse

Korte inhoud: 

Verdriet is als een vingerafdruk: voor iedereen herkenbaar en toch zijn geen twee vingerafdrukken gelijk. De lijnen lopen telkens weer anders en vormen een uniek patroon. Zo is het ook met verdriet.

Vingerafdruk van verdriet is een kostbaar geschenk voor een ander of voor jezelf. Het is een boekje dat je zou moeten geven aan iedereen die een kind, een broer of een zus, de partner, een ouder, een vriend of een droom verliest. Het is niet alleen geschreven voor hen die het zelf moeilijk hebben, maar ook voor familieleden, vrienden en collega’s van wie ze steun verwachten op hun moeilijke reis naar hernieuwd leven. Het is geen boek over dood. Het is een boek over leven, over het emotionele leven van iemand die wordt geconfronteerd met het verlies van een dierbaar iemand. Het is niet bedoeld om in één keer uit te lezen, of om eenmaal te lezen en weg te leggen, maar om telkens weer ter hand te nemen.

Rouw is als de golven van de zee. Op bepaalde momenten zijn de golven klein en worden ze nauwelijks opgemerkt; maar, op een moment dat men dit het minst verwacht, kan een felle golf de voeten iemand wegvegen.

Afbeeldingsresultaat voor vingerafdruk van verdriet manu keirse

Mijn mening: 

Het verwerken bestaat uit het stellen van de vragen, niet het vinden van de antwoorden.

Ik weet niet wat ik ervan verwacht had of moest verwachten maar in ieder geval niet dat het zo wetenschappelijk was geschreven. Er zijn veel dingen die ik herken na het plotse overlijden van mijn papa bijna een jaar geleden maar ik voelde er niets bij en dacht alleen “ja, in theorie is dat zo” en om één of andere reden had ik het zo niet verwacht van Manu Keirse, ook al ken ik hem alleen maar van naam.
De derde druk dateert van 2000 zou het daarmee te maken hebben? Dat het te “oude taal” is? Ik weet het niet… Ik bleef in ieder geval op mijn honger zitten na het lezen en tegelijk doet de herkenning wel deugd, een dubbel gevoel dus.

Er bestaat vaak een grote tegenstelling tussen de manier waarop een rouwende zich innerlijk voelt, en de uiterlijke wereld op feestdagen. Meng kan ongeveer alle mogelijke gevoelens ervaren, behalve ‘zalig’ kerstfeest, ‘gelukkig’ nieuwjaar, ‘vrolijke’ paasdagen.

ISBN:  978-90-209-4223-1
Aantal pagina’s: 96
Uitgeverij Lannoo

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (3/30): een boek met minder dan 200 pagina’s

Big magic – Elizabeth Gilbert

Korte inhoud:

Dit is volgens mijn dus dé vraag waar het bij creatief leven helemaal om draait: heb je de moed om naar buiten te treden met de schatten die binnen in jou verborgen liggen?

In Big magic moedigt Elizabeth Gilbert ons aan om onze verborgen talenten te ontdekken. Balancerend tussen spiritualiteit en vrolijk pragmatisme laat ze zien hoe we onze ideeën kunnen omarmen, nieuwe uitdagingen het hoofd kunnen bieden en onze dagen kunnen vullen met meer passie en mindfulness. Op weg naar het leven waar je altijd van hebt gedroomd.

Je angst zal altijd door je creativiteit aangewakkerd worden, want voor je creativiteit moet je dingen doen waarvan de uitkomst onzeker is, en angst heeft een hekel aan onzekere uitkomsten. Je angst is eigenlijk gewoon een beveiligingsmedewerker in een winkelcentrum die denkt dat hij een Navy SEAL is: hij heeft al dagen niet geslapen, hij staat helemaal strak van de Red Bull en je hebt grote kan dat hij, in een absurde poging om de algehele ‘veiligheid’ te bewaken, op zijn eigen schaduw schiet.

Afbeeldingsresultaat voor big magic elizabeth gilbert

Mijn mening: 

Mijn vader besloot dat hij niet meer allen maar chemisch ingenieus wilde zijn; hij wilde ook kerstbomenkweker worden, en dus ging hij dat in 1973 ook doen. We verhuisden naar een boerderij, hij maakte een stuk grond vrij, zette er zaailingen in en ging van start met zijn project. Hij zei zijn gewone baan niet op om zijn droom waar te maken; hij plooide zijn droom om zijn gewone leven heen.

Dit boek stond al een hele tijd op mijn leeslijstje. Ik keek er echt ontzettend hard naar uit om dit boek te lezen maar jammer genoeg heb ik het niet helemaal kunnen uitlezen… Het is een populair boek dat vaak gereserveerd wordt in de bibliotheek dus kon ik het niet meer verlengen en moest het eigenlijk al terug binnengebracht zijn *bloos*
Langs de ene kant ben ik blij dat ik het boek gelezen heb maar langs de andere kant weet ik niet goed wat ik ervan moet vinden. Ik las nog nooit eerder iets van Elizabeth Gilbert en dat vind ik wel jammer want ik vind dat ze een leuke schrijfstijl heeft en dat ze dingen, ook ongrijpbare of ontastbare dingen, heel goed kan verwoorden.
Ik denk niet echt dat kunst iets spiritueel is maar toch kan ik me wel inleven in wat ze schrijft: dat je het moet toelaten, dat jij de “uitverkorene” bent waarin de inspiratie zich nestelt etc.
Ik hoop het boek ooit nog eens te lezen en dan een andere blik er op te kunnen werpen.

ISBN: 978-90-234-9693-9
Aantal pagina’s: 252
Uitgeverij Cargo

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (2/30): een boek uit de bibliotheek

Uit je hoofd in het leven – Steven C. Hayes en Spencer Smith

Korte inhoud:

Een sterk punt van het boek is dat de lezer met behulp van uitleg en veel oefeningen bij de hand genomen wordt om zich de therapie eigen te maken, zowel intellectueel als door middel van ervaringen. Het kan, binnen de context van een behandelrelatie met een ACT-therapeut, cliënten veel nieuwe inzichten bieden. Voor therapeuten kan het een goede eerste kennismaking met ACT zijn, of een bron van nieuwe oefeningen.

Acceptatie en Commitment Therapie (ACT) is een nieuwe vorm van psychotherapie met een frisse kijk op de manier waarop we lijden – of juist geestelijk gezond zijn. Het beschouwt pijn en leed als normale, onlosmakelijke onderdelen van het mens-zijn. Juist het vermijden of onderdrukken van pijnlijke ervaringen veroorzaken lijden. Wacht niet met leven tot je de innerlijke strijd met jezelf gewonnen hebt, maar leef nu – voluit, met je verleden, met je herinneringen, met je angsten en met je verdriet.

ACT is bewezen werkzaam bij psychische stoornissen als angst, depressie of paniek. Als je worstelt met dit soort problemen, zal dit boek je helpen. Het is meer dan een zelfhulpboek: het biedt een revolutionaire aanpak voor een leven dat de moeite waard is. Stap voor stap legt het uit hoe mindfulness en acceptatie je kunnen helpen om depressie, angst of paniek te overwinnen, emotionele pijn te transformeren en jezelf te bevrijden van negatief denken en zelfkritiek.

Afbeeldingsresultaat

Mijn mening: 

Door je accepterend op te stellen , kun je alle luiken en ramen in je huis openzetten en het leven naar binnen laten stromen, frisse lucht en licht toelaten tot wat voorheen gesloten en donker was. Het betekent dat je in staat bent door de moerassen van je verleden te lopen als die op het pad liggen dat voert naar wat jij belangrijk vindt.

ACT of Acceptatie en Commitment Therapie is een nieuwe vorm binnen de therapie waar ik mij steeds meer ik kan vinden. Een tijd gelezen last ik al “Leid het leven dat jij wilt leiden” van dr. Freddy Jackson Brown maar toen stond ik er, volgens mij, nog niet helemaal voor open terwijl ik nu wel meer begin te voelen voor ACT en beter begrijp wat er achter zit.
Dit boek is eigenlijk eerder een oefenboek. Je krijgt een stukje theorie uitgelegd en nadien of tussendoor krijg je oefeningen die de theorie verduidelijken. Vermits ik het boek geleend heb en tussendoor (op de bus, op het werk…) probeerde te lezen heb ik de oefeningen niet gemaakt. Zo heb ik toch wel wat gemist maar ik denk wel dat ik meer inzicht heb in deze nieuwe vorm van psychotherapie.

ISBN: 978-90-571-2227-9
Aantal pagina’s: 245
Uitgeverij Nieuwezijds

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (1/30): een boek geschreven door meerdere auteurs

Ik ben Pelgrim – Terry Hayes

Korte inhoud:

Een vermoorde jonge vrouw in een obscuur hotel in Manhattan.

Een vader die publiekelijk wordt onthoofd in Saoedi-Arabië.

Executies zijn in Saoedi-Arabië zo’n beetje de enige toegestane vorm van openbaar amusement; films, concerten, dans, toneelstukken en zelfs gemengde koffiehuizen zijn verboden. Maar iedereen is welkom, ook vrouwen en kinderen, om te kijken hoe iemand zijn leven verliest.

Een man wiens ogen worden gestolen in een Syrisch laboratorium.

Een plan om een afgrijselijke misdaad tegen de menselijkheid uit te voeren.

Eén man zal de reis maken om dit proberen tegen te gaan.

Pelgrim.

Ik was een perfecte kandidaat voor de geheime wereld. Ik was slim, ik was altijd een einzelgänger geweest en ik was diep vanbinnen beschadigd.

9200000022117864

Mijn mening:

Wat een goed en spannend boek! Alleen jammer dat het zo’n dikke klepper is en dus moeilijker om ergens mee naar toe te nemen, dat was ook de reden waarom ik er zolang over deed om het uit te lezen.
Op het eerste zicht lijken het allemaal verschillende verhalen die niets met elkaar te maken hebben maar ze komen op een bepaalde manier dan toch samen. Ik vond het vooral bijzonder knap hoe dat de geheimagent was uitgewerkt, zijn gedachten, wat hij deed wat hij voelde etc… Wat er allemaal moet gebeuren als je volledig anoniem wilt blijven, wat mensen allemaal over jou kunnen te weten komen als ze zouden willen.

‘Je kunt een compleet academisch bestand wissen?’ vroeg ik. ‘Zodat nergens uit blijkt dat Scott Murdoch ooit op Caulfield of Harvard heeft gezeten?’
‘Waarom niet?’ Hij lachte. ‘Al die mensen op deze kloteaarde en wat zijn we? Niet meer dan wat enen en nullen op een harde schijf. Wis die en we bestaan niet meer; voeg er iets aan toe en we zijn echt iemand.’

Het was een spannend boek met tussendoor ook mooie quotes, zo ongeveer alles wat een goed boek moet hebben van mij.

Ik was die ochtend opgestaan en tegen de tijd dat ik weer zou gaan slapen, was het een andere planeet geworden: de wereld verandert niet voor je ogen, hij verandert achter je rug.

Jammer genoeg is het terrorisme en de aanslagen die gepland worden ook nog steeds herkenbaar. 9/11 is dit jaar al 16 jaar geleden en het blijft maar voortduren… Wel knap om een beetje mee te kunnen kijken in het hoofd van een terrorist.

ISBN: 978-90-229-9713-0
Aantal pagina’s: 732
Uitgeverij A.W. Bruna

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (14/30): een boek dat meer dan 600 pagina’s telt

Leesjaar 2016

De laatste uren van 2015 zijn ingegaan en wat is er dan leuker dan lijstjes te maken en terug te blikken op wat je gelezen hebt? Niet veel, helemaal niet veel maar het was een druk en woelig jaar waarin niet veel tijd en plaats was voor lezen.

De Goodreads challenge werd dan ook niet gehaald waardoor ik besloot om de lat voor 2017 een pak lager te leggen. Die kan immers nog verhoogd worden als het nodig zou zijn.

reading-challenge-2016

Dit zijn alle boeken die ik las de voorbije 365 dagen:

gelezen-2016-1gelezen-2016-2

Ondertussen ben ik ongeveer halfweg in “Ik ben pelgrim” van Terry Hayes maar deze dikke klepper krijg ik dit jaar niet meer uitgelezen 😉 Een aantal weken beluisterde ik mijn eerste luisterboek en in “Het Rosie effect” zit ik ondertussen een paar hoofdstukken ver maar het blijft nog wennen voor mij.

Ook de andere “Goodreads weetjes” vind ik wel leuk om met jullie te delen én om later op te kunnen terugkijken:

boekenweetjes-1

boekenweetjes-2

Stokje: leesproblemen

Dit stokje vond ik bij LJ en heb ik overgenomen

Je hebt 20.000 boeken op je ‘nog te lezen lijst’. Hoe beslis je welk boek je gaat lezen?

Ik heb geen 20.000 boeken op mijn ‘nog te lezen lijst’ staan maar toch nog heel veel, te veel naar mijn zin. Meestal ga ik op mijn gevoel af of heb ik bijvoorbeeld nog eens zin om een boek van een bepaalde auteur te lezen omdat dan al te lang geleden is dat ik dat nog eens deed.

Je bent halverwege een boek en je vind het echt niks. Stop je of ga je door?

Ik wil altijd verder lezen want ik vind het zonden als ik dan het mooie einde zou missen? Maar langs de andere kant, er zijn nog zoveel mooie boeken te lezen en zo weinig tijd waardoor ik dan vaak toch beslis om te stoppen.

De covers van een serie die je geweldig vindt, matchen niet. Je hebt de eerste boeken van een serie in je kast staan, het nieuwe deel heeft een andere cover. Wat doe je?

Geen probleem van maken. Ik trek mij daar persoonlijk niet veel van aan.

Iedereen is compleet dol op een boek en jij vind het echt niks. Wat doe je?

Dat komt wel vaker voor, dat een boek ‘gehypet’ wordt en dat ik er niets van vind. Dat is dan maar zo, smaken verschillen nu éénmaal en dat is maar goed ook. Ik schrijf er wel altijd een eerlijke recensie over en zal dan niet schrijven dat ik het wel een goed boek vond.

Boeken, Lezen, Tuin, Zon Brouwt, Apple, Literatuur

Je leest publiekelijk een boek en je moet bijna huilen. Hoe ga je ermee om?

Ik lees niet zo vaak publiekelijk een boek. Als ik zou beginnen wenen zou ik stoppen met lezen om thuis verder te lezen. Als ik mijn tranen echt niet kan tegenhouden zou ik mijn best doen om zo stil mogelijk te wenen.

Een vervolg van een boek dat je fantastisch vindt, komt uit. Maar je bent veel vergeten van het vorige boek. Herlees je het of ga je gewoon verder in de hoop dat het wel weer terugkomt?

Ik begin gewoon in het volgende deel, vaak worden er dan toch dingen herhaald van in het vorige deel en geraak ik zo wel terug in het verhaal.

Je wilt niet dat iemand je boeken leent. Hoe leg je dat aan mensen uit wanneer ze vragen of ze een boek mogen lenen?

Tot nu toe heb ik deze vraag nog niet gekregen, of toch niet vaak. Ik denk dat het bij mij zou afhangen van wie dat het vraagt. Het hangt ook af van of ik het boek zelf al gelezen heb of niet. Boeken die ik gelezen heb moet ik niet meer terug hebben (ik breng die vaak binnen bij de Oxfam Bookshop) dus maakt het ook niet uit in welke staat ik die terug krijg.

Je hebt de afgelopen maand 5 boeken opgepakt en weer weggelegd, het lukt maar niet. Hoe kom je over je leesdip?

Een boek lezen van een auteur die ik echt goed vind en liefst ook met wat spanning in het boek. Ofwel helemaal niet lezen en dan weet ik dat het vanzelf wel weer terugkomt.

Gerbera, Roze, Bloem, Bloesem, Bank, Romantische, Boek

Er zijn zó veel boeken die uitkomen die je heel erg graag wilt lezen. Hoeveel koop je er?

Moeilijk. Een paar jaar geleden kocht ik nog alle boeken die ik wou lezen maar vermits ik nu al zoveel boeken heb probeer ik om meer en meer over te schakelen naar e-reader en ga ik ook terug naar de bibliotheek. Maar boeken kopen blijft wel erg verleidelijk!

Hoelang blijven boeken die je net gekocht hebt in je boekenkast of op je e-readers staan?

Lang, vaak jaren want ik koop sneller boeken dan dat ik ze kan lezen 😉

Dagboek van een poes – Remco Campert

Korte inhoud:

In Dagboek van een poes is Poef aan het woord, een oplettende poes die met het verteltalent en de opmerkingsgave van haar geestelijk schepper vertelt over haar dagelijks bestaan. Poef gunt ons een kijkje in het leven met Staartloze Tweebenigen, zijn huisgenoten Rok en Bril en ook de rode kater Harry, de Terreur van de Tuinen. Ze vult haar dagen met muizen vangen, vluchten voor het Dreigend Ding (de stofzuiger), af en toe een vaas omgooien of een praatje aanknopen met een andere kat.

Afbeeldingsresultaat voor dagboek van een poes
Afbeelding afkomstig van 123luisterboek

Mijn mening:

Ik heb dit boek niet gelezen maar geluisterd. Ik lees nog altijd graag maar de combinatie met handwerk is niet bepaald gemakkelijk. Vandaar dat ik eindelijk eens een luister- of audioboek geprobeerd heb.
Ik vond het persoonlijk wel wat aanpassen en daarom ook goed dat het allemaal korte verhaaltjes zijn maar ik denk wel dat ik de smaak te pakken heb en vaker naar boeken ga luisteren.

Het boek bestaat uit allerlei korte verhalen die vertelt worden vanuit het standpunt van een poes. Goed gedaan vind ik, ik kan me helemaal voorstellen dat mijn poezen ook zo denken. Ik kon me ook helemaal inleven in Poef de poes. Het is goed voorgelezen waardoor je je er aandacht kan bijhouden en niet begint af te dwalen.

Uitgeverij: De Bezige Bij