Augustus – John Williams

Korte inhoud:

In zijn derde grote roman vertelt John Williams het verhaal van de eerste keizer van het Romeinse Rijk, wiens grootsheid even legendarisch was als zijn grenzeloze ambitie: Augustus. Vanaf de moord op zijn oom Julius Caesar tot aan de laatste dagen van zijn heerschappij volgen we Augustus op zijn toch over het glibberige pad van de macht: niemand is te vertrouwen, de senaat wordt beheerst door eigenbelang en allianties zijn even snel gevormd als gebroken. Via de gefingeerde brieven, dagboekaantekeningen, memoires en reisverslagen van historische figuren als Marcus Antonius, de dichter Cicero en Augustus’ dochter Julia, maar ook van een eenvoudige soldaat in de legers van de keizer, verrijst het levensechte beeld van een man die ervan droomt het corrupte Rome te bevrijden van het wispelturige juk van megalomane warhoofden en roofzuchtige rijken.

Mijn mening: 

Wat denk ik over dit boek? Ik weet het niet wat ik erover denk… Ik heb zo genoten van Stoner van John Williams dat ik erg uit keek naar dit boek en dat had ik niet mogen doen. Het zijn twee totaal verschillende verhalen.
Augustus is leuk en aangenaam geschreven en bestaat uit eigenlijk brieven en dagboekfragmenten maar het is niet het boek of het verhaal dat ik verwacht had waardoor ik er moeilijk in vooruit geraakte.

De laatste tijd lijk ik in een grote leesdip te zitten want geen een boek spreekt mij nog echt aan en heb vaak geen zin om in een volgend boek te beginnen… dus het ligt aan mij en niet aan het boek of aan de schrijfstijl. Maar ach, we zien wel he hoe het verder loopt.

ISBN: 978-90-498-0351-3
Aantal pagina’s: 611
Uitgeverij Dwarsligger

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (6/30): een boek dat zich afspeelt in een ver, ver verleden (hoe verder, hoe beter!)

HhhH – Laurent Binet

Korte inhoud: 

Reinhard Heydrich was een van de wreedste nazi’s die het Derde Rijk kende. Hij was de rechterhand van Himmler en werd ‘HhhH’ genoemd: Himmlers hersens heten Heydrich. In mei 1942 wordt hij in Praag vermoord. De represailles zijn meedogenloos. Wat de bronnen niet vermelden over deze geschiedenis, vult Laurent Binet in. Zo vindt achter de beschrijving van de aanslag een andere strijd plaats: die tussen fictie en werkelijkheid.

Mijn mening:

Ik had al veel goede dingen over dit boek gelezen en was er dus erg benieuwd naar, ook al wist ik niet goed wat ik precies moest verwachten. Om eerlijk te zijn ben ik nooit geïnteresseerd geweest in geschiedenis maar de oorlog, dat is toch iets anders waar ik af en toe wel iets over wil lezen en bijleren. Van Hitler had ik natuurlijk al gehoord maar wie zijn Himmler en Heydrich? Dat had ik graag te weten gekomen na het lezen van dit boek maar dat was jammer genoeg niet echt zo.
Ik hou wel van de schrijfstijl van de auteur maar ik vond het een verwarrend boek. Is het nu zijn eigen onderzoek dat hij in een roman heeft gegoten? Was hij oud genoeg om er zelf bij te zijn?
Ik nam het boek mee op vakantie als ontspannend literatuur maar dat bleek het niet echt te zijn. Naar mijn gevoel kwam het verhaal pas naar het einde toe opgang.

ISBN: 978-90-498-0314-8
Aantal pagina’s: 628
Uitgeverij Dwarsligger

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (5/30): een debuut

Het Rosie project – Graeme Simsion

Korte inhoud:

Dissonante geluiden, wind, het risico dood te gaan… Ik probeerde me in dezelfde mentale staat te brengen als wanneer ik naar de tandarts moet.

De autistische Don Tillman doceert genetica aan de universiteit. Hij is superintelligent, kan geweldig koken en is op zoek naar een vrouw. Door zijn sociale onhandigheid is hij echter nooit verder gekomen dan een eerste date. Met behulp van een zestien pagina’s tellende vragenlijst hoopt hij zijn perfecte partner te vinden.

Ik vind het een taak van de wetenschap, van de mensheid, om zo veel mogelijk te ontdekken. Maar ik ben een natuurkundig wetenschapper, geen psycholoog.

Dan komt Rosie Jarman in zijn leven: verre van perfect, maar wel intelligent en mooi. En ze is ook op zoek naar haar biologische vader – een zoektocht waarbij Don haar misschien zou kunnen helpen.

Mijn mening:

Humor in boeken en ik gaan niet altijd goed samen maar van dit boek heb ik wel genoten. Ik kon me goed in leven in Don en was altijd benieuwd naar wat het volgende was wat er zou gebeuren en natuurlijk hoe het zou aflopen tussen Don en Rosie maar dat vond ik ergens wel voorspelbaar. Ik vond het mooi te zien welke evolutie Don maakte, hoe hij open bloeide en hard zijn best deed om zo normaal mogelijk te zijn. Ik ben alvast benieuwd naar “Het Rosie effect”.

ISBN: 978-90-218-0963-2
Aantal pagina’s: 255
Uitgeverij Luitingh-Sijthoff

Het familieportret – Jenna Blum

Korte inhoud:

Vijftig jaar lang heeft Anna Schlemmer geweigerd te praten over haar leven in Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Anna’s dochter Trudy herinnert zich niet veel: zij was nog maar vier toen zij en haar moeder door een Amerikaanse soldaat werden bevrijd en met hem meegingen naar Minnesota. Maar ze bezit één bewijsstuk uit het verleden: een familieportret waarop zijzelf staat, samen met haar moeder en een nazi–officier.

Nee, haar echter vader, die nu echter waarschijnlijk net zo dood is als haar adoptievader, is nog steeds bij haar. Hij is Trudy’s blond haar, haar hang naar organisatie, haar voorliefde voor schaken en klassieke muziek en al die andere voorkeuren.

Gedreven door schuldgevoel over wie haar voorouders zouden kunnen zijn, gaat Trudy op onderzoek uit. Ze slaagt erin om eindelijk de dramatische, hartverscheurende waarheid over haar moeders verleden boven tafel te krijgen.

Mijn mening:

Maar Anna heeft elk vleugje bevlogenheid verloren, als ze dat ooit al gehad heeft, en voor haar is deze prachtige middag een persoonlijke belediging, een vuile streek om haar te sussen en te laten denken dat alles nu goed komt. Ze weet wel beter. Ze heeft zo veel afschuwelijke dingen zien gebeuren op stralende dagen. Zou ze de zwoele lucht, die hemel met die gloeiende, gebrandschilderde strepen op de eerste avond dat ze naar de steengroeve ging moeten vergeten? Of iets van recentere datum, de gevangene die langs de winkeletalage werd gedirigeerd op weg naar het treinstation. Dat die op zijn mond werd geramd met een knuppel omdat hij niet snel genoeg liep en toen hurkte om heimelijk zijn tanden tussen de nieuwe tulpen uit te vissen. Dat gebeurde op een prachtige middag die erg veel op deze leek.

Het duurde een hele tijd vooraleer ik in het verhaal kwam en dat ik het echt boeiend begon te vinden maar het wachten werd beloond! Uiteindelijk heb ik genoten van het verhaal en was ik telkens benieuwd hoe het verder zou lopen. Ik heb altijd gedacht dat boeken over de oorlog mij niet interesseerde maar uiteindelijk toch al een paar goede ‘oorlogsverhalen’ gelezen. Dit boek vond ik zeer boeiend omdat het eens vanuit een ander standpunt vertelt werd.
Ik ergerde mij soms wel aan de moeilijke worden, verkeerde spelling en blijf me afvragen waarom het vroeger Trudie was en later Trudy. Maar deze minpuntjes maken het geen minder goed verhaal.
Het einde vond ik persoonlijk nogal onverwacht en abrupt komen. Ik blijf een beetje op mijn honger zitten en zou graag weten hoe het verder gaat.

ISBN: 978-94-609-2285-5
Aantal pagina’s: 481
Uitgeverij De Boekerij

En dan nog iets – Paulien Cornelisse

Korte inhoud:

Wat mij opvalt. Is dat jonge meisjes. Van zeg maar zestien. Soms. Ineens. Midden in een zin. Een punt zetten.
En. Dan. Zeg maar. Best wel. Kordaat overkomen. Ineens.
Raar.

Wat is het verschil tussen leuk en leuk-leuk? Wat zijn de fijnere nuances van nazi-Duits en porno-Duits? Wat is nouveau kak? En dan nog iets is de opvolger van Taal is zeg maar echt mijn ding. Ook dit nieuwe boek staat weer vol met even onnuttige als amusante analyses van ons taalgebruik. Niet over hoe mensen met elkaar zouden moeten praten, maar over hoe ze dat per ongeluk doen.

Mijn mening:

Er is iets in het Nederlands wat ik mijn hele leven al moeilijk vind. Het heeft te maken met het beantwoorden van een negatieve vraag, een vraag dus waar een ontkenning in zit. Bijvoorbeeld, iemand vraagt je: ‘Wil je geen taart?’ Het geval wil dat je inderdaad geen taart wilt. Moet je dan ja of nee antwoorden? Mijn intuïtie zegt ‘ja’. Omdat, ja, je wilt inderdaad geen taart. Maar in het Nederlands hoor je te zeggen: ‘nee’. Je herhaalt de ontkenning die in de vraag zat, en blijkbaar levert dat in het Nederlands niet de rekensom min maal min is plus op.

Bij dit boek viel het Nederlands uit Nederland mij minder op dan in “Taal is zeg maar echt mijn ding”. Wat de inhoud betreft lijken de boeken wel allebei erg op elkaar.Dezelfde korte stukjes met af en toe zelfs herhaling uit het vorige boek maar ik heb het toch met plezier gelezen. De cartoons vond ik in dit boek grappiger, leuker, interessanter dan in het vorige boek.

ISBN: 978-94-254-3803-6
Aantal pagina’s: 210
Uitgeverij Atlas Contact

Taal is zeg maar echt mijn ding – Paulien Cornelisse

Korte inhoud:

Waarom mensen die zeggen ‘als ik even heel eerlijk ben’ eng zijn. Waarom ‘focking’ niet hetzelfde is als ‘fucking’ en ‘seks’ niet hetzelfde als ‘sex’. Waarom ‘oké’ het nieuwe ‘ja’ is en ‘ieuw’ het nieuwe ‘urlg’.
Taal is zeg maar echt mijn ding gaat over taal. Niet over hoe mensen met elkaar zouden moeten praten, maar over hoe ze dat per ongeluk doen.

Ook zo’n uitspraakverandering: de ‘v’, die eerst een tijd een ‘f’ was (‘ferrekijker’), wordt nu in sommige gevallen een ‘w’. Misschien uit een soort hypercorrectie.
Hoe dan ook. Het verandert, en voordat iemand denk dat dat erg is: dat is niet erg. Want taal is nu eenmaal constant onderhevig aan vernuwing.
Het is nu zaak te gaan voorspellen wat de volgende verandering gaat zijn, zodat we over een paar jaar kunnen zeggen ‘Dit zag ik dus al héél lang aankomen.’

Mijn mening:

COMMUNICEREN MET ROBOTS
Ik heb geen gevoel voor richting, maar moet op de raarste plaatsen verschijnen (in culturele centra in voorsteden van provincieplaatsen), dus als iemand een TomTom nodig heeft, dan ben ik het wel. Meteen bij het inschakelen moet je een stem kiezen, en voor het gemak hebben ze die stemmen namen gegeven. Ik heb gekozen voor de keurige mannenstem ‘Bram’, eigenlijk alleen omdat mijn broer ook zo heet.
Bram zegt maar heel weinig verschillende dingen.
‘Na zeshonderd meter: bestemming bereikt.’ ‘Hou links aan.’ ‘Neem de afslag, daarna, ga de snelweg op.’ Grammaticaal soms wat merkwaardig, maar wel heel begrijpelijk.
Nu is het gekke dat je toch direct het gevoel hebt dat er iemand in de auto zit die meedenkt. Soms roep ik terug: ‘Jahaaa, ik hou toch al links aan?!’ Of vriendelijker: ‘Nu weet ik het wel, Bram.’ Ik weet dat hij mij niet begrijpt, maar blijkbaar is taal toch sterker dan logica. Praten is denken, voelen, communiceren; zo zit het er bij ons ingebakken. Met een robot kunnen we eigenlijk niet omgaan.
Ik merk dat Bram mij soms ontroert. Als ik verkeerd ben gereden, dan zegt hij heel rustig, om me niet op te fokken: ‘Probeer om te keren. Probeer om te keren.’ En als ik dat dan niet doe, dan wordt hij niet geïrriteerd – ‘Ik zei: Probeer om te keren!’ Nee, Bram denkt ook dan nog mee. Na een tijdje zegt hij volstrekt neutraal: ‘Neem de eerste afslag links, meteen daarna weer links.’ Hij wordt nooit boos, is nooit gekwetst. En als hij zegt: ‘Bestemming bereikt,’ dan lijkt hij haast trots op me.

Dit boek stond al heel lang in mijn kast, net als zoveel anderen, te wachten om gelezen te worden. Ik ben blij dat ik het gelezen heb en vond het leuk kennismaken met Paulien Cornelisse. Als Belg merk ik wel dat Paulien “een echte Nederlandse” is. Het taalgebruik verschilt maar toch heb ik het graag en met veel plezier gelezen. Ik leer dan ook graag dingen bij op een leuke en aangename manier en haar schrijfstijl is zeer aangenaam.

ISBN: 978-94-254-3883-8
Aantal pagina’s: 212
Uitgeverij Atlas Contact

Het aarzelen van de tijd – Peter Minten

Korte inhoud:

In Het aarzelen van de tijd worstelen mensen met het alledaagse leven. Gaandeweg ontsporen ze. Of het nu gaat om een vrouw die in de ochtendfile haar leven een nieuwe wending geeft, een werkloze die zijn verleden in een vuilnisbak propt, een dochter die op reis schreeuwt wat alle vrouwen schreeuwen, een masseur die elke zaterdag de stad ontvlucht of een man die zijn bevroren echtgenote ontdekt in de tuin van zijn buurman: Minten schept in een uitgebeende taal steeds weer vervreemding, dreiging en onrust.

Mijn mening:

Wim bladerde door een krant en plooide het ding weer dicht. Het tikken van een wandklok. Deze woonkamer had een hartslag. Linda had een echte woonkamer. Hier leefden de dingen. Linda dirigeerde de dingen en de dingen leken tevreden met Linda. Er was iets mis met de stadskamers van Wim. Het leek alsof hij door elke kamer die hij verliet, onmiddellijk vergeten werd. Zijn kamers hadden geen geheugen, alles was er ijl, alsof ze geen indrukken en herinneringen konden vasthouden.

De afbeelding op de cover vind ik zo mysterieus dat het mijn aandacht trok. Ook de tekst op de achterflap sprak mij aan en bovendien las ik al goede dingen over dit boek. Waarom zou ik het dan niet lezen?
Ik vond het geen goed boek. Peter gebruikt mooie zinnen en een verzorgde taal maar ik kon de verhalen niet volgen en bovendien houd ik niet van allemaal losse verhalen. Dat spreekt mij echt niet aan. Jammer dat dat niet was duidelijk gemaakt op de cover.

ISBN: 978-90-445-3124-4
Aantal pagina’s: 122
Uitgeverij De Geus

Duizend schitterende zonnen – Khaled Hosseini

De ongeschoolde Mariam is vijftien wanneer ze wordt uitgehuwelijkt aan de dertig jaar oudere schoenverkoper Rasheed in Kabul. Jaren later moet zij de beeldschone en slimme Laila naast zich dulden, die door Rasheed na een raketaanval uit het puin is gered. Rasheed neemt Laila in huis in de hoop dat zij hem de zoon zal schenken die Mariam hem niet kan geven.

In eerste instantie overheersen tussen de twee vrouwen gevoelens van achterdocht en jaloezie, maar door de tirannieke houding van Rasheed ontstaat er langzamerhand een innige vriendschap. Samen zetten Mariam en Laila alles op alles om te overleven in de eindeloze oorlog van Afghanistan, die voor hen ook binnenshuis woedt.

Dit boek heb ik gelezen voordat ik deze weblog en/of Goodreads had dus ik heb nergens genoteerd wat ik er van vond.

ISBN: 978-9-02-342606-6
Aantal pagina’s: 397
Uitgeverij Bezige Bij

Noem me bij jouw naam – André Aciman

Noem me bij jouw naam is het verhaal van de gepassioneerde vriendschap tussen Elio, een muzikale en erudiete jongen, en de Amerikaanse intellectueel Oliver, die als zomergast bij Elio’s ouders aan de Italiaanse kust verblijft. Aanvankelijk veinzen ze onverschilligheid jegens elkaar, maar wat er werkelijk sluimert is onweerstaanbare aantrekkingskracht. Vanuit het diepst van hun wezen bloeit er iets op wat hen voor het leven zal tekenen.

Ik vond dit echt een geweldig boek! Ik had al vooroordelen voordat ik het begon te lezen. Ik dacht namelijk dat het een klassiek verhaal over vriendschap zou zijn maar daarin heb ik mij duidelijk vergist. Van het eerste tot het laatste moment heb ik genoten, zelfs wat traantjes weggepinkt op het einde. Het is een mooi einde maar niet “eind goed, al goed” en dat verwacht je eigenlijk wel als je het boek begint te lezen. Ik heb genoten van het lezen, echt genoten. Ik houd erg van de schrijfstijl en de beschrijvingen die André Aciman geeft en als ik een ander boek van hem tegenkom ga ik het zeker ook lezen.

ISBN: 978-9-04-141649-0
Aantal pagina’s: 256
Uitgeverij Anthos

Clash of civilizations over an elevator in Piazza Vittorio – Amara Lakhous

A small culturally mixed community living in an apartment building in the center of Rome is thrown into disarray when one of the neighbors is murdered. An investigation ensues and as each of the victim’s neighbors is questioned, the reader is offered an all-access pass into the most colorful neighborhood in contemporary Rome. Each character takes his or her turn center-stage, “giving evidence,” recounting his or her story-the dramas of racial identity, the anxieties and misunderstandings born of a life spent on society’s margins, the daily humiliations provoked by mainstream culture’s fears and indifference, preconceptions and insensitivity. What emerges is a moving story that is common to us all, whether we live in Italy or Los Angeles.

This novel is animated by a style that is as colorful as the neighborhood it describes and is characterized by seemingly effortless equipoise that borrows from the cinematic tradition of the Commedia all’Italiana as exemplified by directors such as Federico Fellini.

At the heart of this bittersweet comedy told with affection and sensitivity is a social reality that we often tend to ignore and an anthropological analysis, refreshing in its generosity, that cannot fail to fascinate.

Echt een heel goed boek voor iedereen die van verschillende culturen houd, er meer over te weten wilt komen en de vooroordelen die we hebben tegenover die andere culturen. Ik heb het boek verplicht moeten lezen voor het keuzevak crosscultural communication en ik heb het met veel plezier gelezen. Zowel in het Nederlands als in het Engels.