Een weeffout in onze sterren – John Green

Korte inhoud:

Alles van een jongen die niet onaantrekkelijk of onintelligent of anderszins onaanvaardbaar is en die naar me staart en me wijst op het incorrecte gebruik van letterlijkheid en me vergelijkt met een actrice en vraagt of ik bij hem thuis naar een film kom kijken. Maar natuurlijk is er altijd een hamartia en de jouwe is dat je, o, mijn god, ook al heb je verdomme kanker gehad, geld geeft aan een bedrijf in ruilen voor de kans om nog meer kanker te krijgen. O, mijn god. Laat ik je verzekeren dat het klote is als je niet kunt ademen. Wat een afknapper.

Hazel wed drie jaar geleden opgegeven, maar een nieuw medicijn rekt haar leven voor nog onbepaalde tijd. Augustus, Gus, heeft kanker overleefd ten koste van een been. Vanaf het moment dat Hazel en Gus elkaar ontmoeten, lijkt er geen ontsnappen aan de zinderende aantrekkingskracht. Maar Hazel wil niemands tijdbom zijn.
De zoektocht naar de mysterieuze schrijven van hun lievelingsboek, Een vorstelijke beproeving, leidt hen naar Amsterdam. Daar neemt hun leven een wending die ze zich niet hadden kunnen indenken.

Ik schreeuwde mijn ouders wakker, die mijn kamer kwamen binnenstormen, maar die ook niets konden doen aan de supernova’s die in mijn hoofd explodeerden, een eindeloze reeks zevenklappers in mijn hersens die me ervan overtuigde dat ik nu echt zou gaan, en ik hield mezelf voor – zoals eerder – dat je lichaam ermee ophoudt als de pijn te erg wordt, dat je je er slechts tijdelijk van bewust bent, dat het overgaat. Maar net als altijd raakte ik niet bewusteloos. Ik werd op de kant geworpen, waar de golven over me heen spoelden, maar verdrinken kon ik niet.

bol.com | Een weeffout in onze sterren (ebook), John Green ...

Mijn mening:

We zaten allebei hartstikke vol, maar het dessert – een tongstrelende crémeux op een bedje van passievrucht – was te lekker om er niet op z’n minst een beetje van te snoepen, dus probeerden we het zo lang mogelijk te rekken in een poging weer wat honger te krijgen. De zon was een klein kind dat maar niet naar bed wilde: het was al halfnegen geweest en nog steeds licht.

Ik had al zoveel gehoord en gelezen over dit boek maar toch wist ik niet goed wat ik moest verwachten. Dat komt goed uit want ik begin ook liefst zonder verwachtingen aan een nieuw boek. Als ik op voorhand wist dat het een liefdesverhaal was, had ik het waarschijnlijk niet gelezen en nu geef ik het boek 5 sterren.
Hazel en Gus hebben allebei kanker en leren elkaar kennen in een praatgroep voor lotgenoten. Ze blijken op dezelfde manier te denken en gedeelde interesses te hebben, waaronder het lezen. Door het lezen van “Een vorstelijke beproeving” en een wens die ze nog mogen vervullen omdat ze beide ‘kankerkinderen’ zijn, kunnen ze op weekend gaan naar Amsterdam waar ze echt verliefd worden op elkaar. Niet zoveel later, als ze terug thuis zijn, belanden Hazel en Gus om de beurt in het ziekenhuis en is het duidelijk dat het slechter gaat met hun gezondheid.
Ik heb regelmatig geweend tijdens het lezen van dit boek en kon het tegelijk ook niet wegleggen. Hazel en Gus zijn zo’n slimme tieners en zien het leven en alles wat daar bijhoort door zo’n volwassen ogen waardoor ik regelmatig vergat dat het eigenlijk nog maar kinderen zijn. Het is zo’n meeslepend verhaal en er worden zoveel prachtige zinnen gebruikt dat ik het iedereen zou aanraden om te lezen.

Het was onverdraaglijk. Alles. Elke seconde was erger dan de vorige. De laatste weken waren we tot niets anders in staat geweest dan herinneringen ophalen, maar dat was niet niets: het plezier van terug denken aan dingen was me afgenomen omdat er niemand meer was om er samen mee aan terug te denken. Het voelde alsof het verliezen van je mede-herinneraar betekende dat je de herinnering zelf kwijtraakte, alsof de dingen die we hadden gedaan minder werkelijk en belangrijk waren dan nog maar een paar uur geleden.

ISBN: 978-90-4770-456-0
Aantal pagina’s: 262
Uitgeverij Lemniscaat

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge : een boek met een hemellichaam in de titel