Het gekaapte brein – Paul Van Deun

Korte inhoud: 

Zoals mijn vriend, de platenverzamelaar, van ver ziet of er vintagewinkels zijn, wordt iemand met een veslavingsgevoeligheid herhaaldelijk geconfronteerd met signalen die verwijzen naar drank, sigaretten of drugs, signalen die anderen niet oppikken. Het straffe is dat die beelden, woorden of geuren dezelfde aantrekkelijkheid hebben als de producten zelf waarnaar ze verwijzen.

Mensen met alcohol- of andere drugsproblemen voelen zich onvrij en machteloos. Ze kunnen zich moeilijk verzetten tegen de innamedrang en blijven doorgaan ondanks de negatieve gevolgen. Veel opvattingen over verslaving zijn vaak fatalistisch of moraliserend en bieden weinig perspectief.

De laatste jaren hebben de neurowetenschappen verschillende mechanismen beschreven waarbij de hersenfuncties verstoord raken door gokken, gamen of frequent gebruik van roesmiddelen. Paul Van Deun vertaalt in Het gekaapte brein die onderzoeksbevindingen naar de praktijk van de gesprekstherapie. Hoe kunnen we verslaving beter begrijpen en hoop bieden aan zij die kampen met een verslaving? Aan wat moet de therapie werken? Welke handvaten geven de breinwetenschappen om de weg naar de verandering eenvoudiger te maken?

Mensen met obesitas, eetverslaving, die te veel suiker of vetrijk voedsel nemen, ervaren diezelfde ontevredenheid. Ze blijven zin hebben in meer, ze hebben geen voldaan gevoel dat de drang naar nog meer voedsel stopt. Het is alsof het effect van een bijkomende portie of een bijkomend glas weinig betekent zodat het doel, de bevrediging, het gestilde verlangen, niet wordt bereikt.

Afbeeldingsresultaat voor het gekaapte brein

Mijn mening: 

Het reward prediction error-dopaminemechanisme opent een nieuw perspectief op de verslavingsproblematiek. Wanneer de ‘beloning’ groter lijkt dan verwacht, is er een sterke drang om die beloning te verwerven en te consumeren. Maar tegelijkertijd zegt dat mechanisme dat een hindernis in de bereikbaarheid de drang sterk kan doen verminderen.

Het boek begon goed en interessant. Goed omdat het in ‘eenvoudige’ mensentaal werd uitgelegd. Nadien vond ik het wat te wetenschappelijk worden waardoor ik afhaakte en het boek een tijd aan de kant heb gelegd.
Het is interessant om te zien hoe een brein werkt en hoe het reageert op bepaalde situaties en gedragingen. Door dit boek kan je eigenlijk een beetje mee kijken in het hoofd van een verslaafde persoon waardoor je bepaalde reacties en gedragingen van die verslaafde persoon ook beter kan plaatsen.

Mensen met verslavingsgedrag kennen geregeld dergelijke hunkeringen waarbij ze strijd leveren om niet te zwichten. Maar meestal geven ze toch toe. Dat geeft deuken in het zelfvertrouwen. De keren dat het verzet succesvol is, worden het snelst vergeten. Wat je onthoudt, is de herinnering aan de vreselijke craving en het te voorspellen resultaat: uiteindelijk gebruik je toch. Bij een volgende craving laat je het niet zo ver komen en zul je sneller toegeven aan de drang om te gebruiken. Er zijn mensen die zeggen nooit craving te hebben omdat ze altijd direct toegeven aan de innamedrang.

ISBN: 978-94-6337-153-7
Aantal pagina’s: 191
Uitgeverij Pelckmans Pro

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge : een boek van een schrijver die in jouw streek woont en een boek waarvan het aantal pagina’s een priemgetal is