Blindelings – Kris Van Steenberge

Korte inhoud: 

Zomer aan de kust. In een appartement met uitzicht op zee zit een man. Zijn gezicht is naar de deur gekeerd. Hij wacht, met een pistool in zijn schoot.

De steigers glijden dichterbij. Hij staat op de reling. Zijn koffer tussen zijn benen. Matroos op het schip van zijn eigen twijfels. Zeeman van de laagste rang. Het vasteland rust onaangeroerd tegen de kademuur. De verf van de huizen lijkt nooit af te bladderen. Het hout is niet vermolmd. Geen vogelpoep. De eeuwigheid lijkt zich als een vernis aan de gevels te hebben gehecht. Het roept treurnis in hem op, als motregen in zijn hoofd die elke vreugde benevelt. Op eilanden heeft hij dat niet. Daar kunnen zij komen aandrijven en weer wegebben, hijzelf en zijn gepeins.

In Blindelings raken Abigaïl, dochter van een hôtelier, en Karel, laag geboren zoon van een kroegbazin, verstrikt in elkaars netten. Ze krijgen een kind, Jonas. De hopeloos gevoelige jongen dreigt te worden vermalen tussen de tomeloze ambitie en de eeuwige twijfels van zijn ouders. Dan ontmoet Jonas een meisje, Anouk. Kunnen twee jongen mensen die voor het ongeluk geboren lijken het lot in een andere richting sturen?

De vrouw heeft een lichte waas van een snor boven haar bovenlip. Onwillekeurig brengt Anouk zelf de hand naar haar mond. De koers van haar zelfbeeld krijgt een kleine opwaartse lift.

Afbeeldingsresultaat voor blindelings kris van steenberge

Mijn mening: 

Ze stretcht de kuitspieren. Met de armen gestrekt tegen de muur, alsof ze alles, haar hele hebben en houden, omver wil duwen. Ze ruikt onfris naar ochtend, haring en azijn. De geur van een leven dat dringend gelucht moet worden.

Ik heb zo hard genoten van Woesten, het eerste boek van Kris Van Steenberge, dat ik heel erg benieuwd was naar dit boek. Ik vond dat het lang duurde voordat ik in het verhaal kwam. Omdat ik te hoge verwachtingen had? Omdat ik tegenwoordig zo weinig lees? Omdat er zoveel van personage en standpunt gewisseld wordt? Ik weet het niet. Ik heb een beetje het gevoel dat het verhaal nog niet gedaan was. Ik wil nog zoveel meer weten over de personages en zeker over het hoofdpersonage Jonas. Hij is betrokken bij een auto-ongeluk en wordt daardoor blind. Je leest in het boek hoe hij vecht tegen deze plotse, ingrijpende verandering en ook hoe het met zijn ouders gaat en wat er zich tussen hen afspeelt. Dat is telkens wel goed verwoord en omschreven. Daar is de auteur dan ook wel echt goed in, in die mooie, omschrijvende taal zonder het te ingewikkeld te maken.

Het is vreemd wat we verzamelen aan plaatjes in ons geheugen, hoe we ze eerst zorgvuldig in een album kleven en ze daar laten zitten. Hoe we dat boek mettertijd verbergen, veilig zou je haast zeggen, weggestopt voor vreemden. Hoe we het alleen weer bovenhalen en openslaan om de eigen heimwee bloot te leggen, wanneer een boosheid, een verdriet of een verlangen ons daartoe noopt.

ISBN: 978-94-600-1439-0
Aantal pagina’s: 280
Uitgeverij Vrijdag

Advertenties

2 reacties op ‘Blindelings – Kris Van Steenberge

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s