Zooikoorts – Hein Zegers

Korte inhoud:

Voor opvallend veel eenvoudzoekers is aandacht essentieel. Aandacht voor kleine dingen in de buitenwereld, aandacht voor natuur, voor kleur, vorm, textuur, geur, geluid, smaak… Daarnaast koesteren zij ook aandacht voor wat er zich bij henzelf afspeelt, aandacht voor eigen gedachten, gedragingen, gevoelens…

Zooikoorts (zn. – m./v.): ziekte getypeerd door een overvloed aan spullen en bezigheden. Neemt de laatste tijd epidemische vormen aan. Frequente symptomen zijn: geen plaats meer in kasten en/of een overvolle agenda. Gaat gepaard met een knagend gevoel van onwelzijn. Treedt vaak samen op met Zintekortstoornis.

De proefpersonen die consequent mediteerden bleken significant betere beslissingen te nemen dan zij die niet aan meditatie deden. Aandacht oefenen en beter selecteren blijken dus samen te gaan. (…) Mediteerders activeren een ander netwerk van breingebieden in vergelijking met niet-mediteerders waardoor ze in staat zijn negatieve emotionele reacties te ontkoppelen van hun gedrag.

Hein Zegers laat in Zooikoorts enkele ervaringsdeskundigen aan het woord, vrijwillige eenvoudzoekers die getuigen over hoe ze hun te drukken leven omgooiden. Aan de hand van hun verhalen – en op basis van onderzoek bij meer dan vijfhonderd vrijwillige eenvoudzoekers uit alle lagen van de bevolking – gidst Hein Zegers de lezer door de BASICS-therapie. Die therapie kan mensen helpen de stappen te zetten naar een leven met minder spullen en gedoe. Een leven zonder Zooikoorts, een leven met meer Zin.

Afbeeldingsresultaat voor zooikoorts hein zegers

Mijn mening:

Jouw levensmissie ontdekken is als beeldhouwen: ze zit al in jezelf, maar je moet ze vrijmaken door ballast weg te kappen. Voor mij is dit een proces van jaren geweest en af en toe doe ik dit nog altijd.

Een tijd geleden ging ik naar de voorstelling van dit boek in een gezellige boekenwinkel in het centrum van Leuven. Hein vertelde wat zijn onderzoek precies in hield en hoe hij te werk is gegaan. Het onderwerp interesseert mij wel. Ik heb het eerste boek van Marie Kondo gelezen en merk ook wel dat ik me minder goed voel als ik te veel spullen in huis heb en mijn agenda (veel) te vol staat. De titel van het boek vind ik goed gekozen omdat die al onmiddellijk de nieuwsgierigheid wekt.
In het boek wordt de BASICS-therapie uitgelegd. Elke letter staat voor een stap: Back (een stap terugzetten), Attention (aandacht geven), Select (selecteren), Invest (investeren), Cut (wegknippen) en Sense (zin). Elke stap wordt in een apart hoofdstuk besproken. Een hoofdstuk begint met een gekleurde pagina met een duidelijke pictogram en op de achterkant een interessante quote, daarna krijg je als lezer wat algemene informatie over deze specifieke stap en wordt er uitgelegd wat en hoe deze stap al onderzocht werd. Nadien volgen 4 casussen, de eerste is van Henry David Thoreau die er bewust voor koos om eenvoudiger te gaan leven in ‘Walden’ en 3 casussen van fictieve mensen. Het laatste deel van het hoofdstuk bestaat uit het experiment, waarbij eigenlijk een oefening uitgelegd wordt om dit hoofdstuk toe te passen. Heb je niet veel tijd om de lange oefening te maken? Dan is er ook nog altijd het flitsexperiment dat je op het moment zelf kan doen. Dat is ook wel aan te raden om te doen.
Ik weet niet heel goed wat ik op voorhand van het boek verwacht had maar het was toch anders dan ik dacht. Er kwam nog wel veel wetenschap en onderzoek om de hoek kijken, duidelijk en in eenvoudige taal uitgelegd, maar om één of andere reden dacht ik toch dat het een praktischer boek zou zijn. Het leest vlot en de oefeningen zijn gemakkelijk uit te voeren.

In de literatuur luidt de standaardvraag van Kondo: ‘maakt dit me gelukkig’?, maar ‘gelukkig maken’ is in feite wel een wat gammele vertaling uit het Japans. Het oorspronkelijke Japanse woord is tokimeku. Dit heeft geen echt equivalent in het Nederlands. Letterlijk betekent dit werkwoord ‘snel slaan, zoals een blij hart.’
Volgens het BASICS-model is de kernvraag in feite: ‘Sluit dit object aan bij een levens volgens mijn waarden?’ Het gevoel dat ons hart sneller gaat slaan, kan daarvan een symptoom zijn.

ISBN: 978-94-014-4211-4
Aantal pagina’s: 162
Uitgeverij Lannoo

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge 2017 (9/30): een boek met een titel die bestaat uit 1 woord

Advertenties

Innerlijke kritiek bij eetproblemen. Op weg naar zelfacceptatie – Greta Noordenbos & Marieke ten Napel

Korte inhoud:

  • ‘Sla het ontbijt maar over, want als jij eenmaal gaat eten kun je je toch niet meer beheersen.’
  • ‘Je ziet er niet uit met die dikke reet.’
  • ‘Wat je ook doet, het lukt je toch niet, je bent nu eenmaal een zwakkeling.’

Stel je voor dat iemand dit tegen je zou zeggen…
En stel je nu eens voor dat je dit dagelijks tegen jezelf zegt….

Als jij problemen hebt met eten of je gewicht, of als je een eetstoornis hebt, dan is de kans groot dat je last hebt van kritische gedachten over jezelf, over je lichaam en je eetgedrag. Die kritische gedachten of stemmen kunnen heel heftig zijn en worden alleen maar sterker naarmate je strenger wordt voor jezelf en nog meer gaat lijnen. Uiteindelijk kunnen ze je hele denken en doen beïnvloeden.

In dit boek leer je hoe deze kritische gedachten over jezelf, je lichaam en je eetgedrag ontstaan, maar vooral hoe je er weerbaarder tegen kunt worden. Door allerlei oefeningen leer je om die kritische gedachten te herkennen, ter discussie te stellen en er meer afstand van te nemen. Uiteindelijk dank je positief over jezelf en je lichaam.

Afbeeldingsresultaat voor innerlijke kritiek bij eetproblemen

Mijn mening:

Een theoretisch boek maar eenvoudig geschreven met duidelijke voorbeelden en opdrachten. Ideaal dus. Het boek is opgedeeld in 10 thema’s die elk in een apart hoofdstuk behandeld worden, meestal wordt er in het begin van het hoofdstuk een voorbeeld gegeven en volgt er daarna een beetje theorie, dan een paar oefeningen, terug wat theorie en terug oefeningen. Op het einde van elk hoofdstuk krijg je wat huiswerk. Het is dan ook de bedoeling dat je de tijd neemt om dit boek rustig te lezen en tegelijk ook de oefeningen te maken. Dit heb ik niet gedaan maar ik heb wel alle oefeningen rustig gelezen en over nagedacht hoe ik het zou invullen.
Als je de tijd neemt, alle oefeningen goed maakt en het huiswerk ook denk ik echt wel dat het kan helpen om minder last te hebben van je innerlijke kritiek en jezelf meer kan leren accepteren.
Een klein minpunt is, vind ik persoonlijk, dat er vooral gesproken wordt over anorexia en boulimie en dat er geen andere eetstoornissen vermeldt worden terwijl ik denk dat mensen met orthorexia, eetbuistoornis… ook last kunnen hebben van innerlijke kritiek.

ISBN: 978-90-244-0489-6
Aantal pagina’s: 138
Uitgeverij Boom Hulpboek

Ik las dit boek op vraag van ANBN.

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge 2017 (8/30): een boek gepubliceerd in 2017

Het meisje in de trein – Paula Hawkins

Korte inhoud: 

Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven is – in Rachels ogen – perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Ik voelde me geïsoleerd in mijn ellende. Ik werd eenzaam, dus ik begon een beetje te drinken, en toen nog wat meer, en daardoor werd ik nog eenzamer, want niemand houdt ervan om in de buurt van een dronkenlap te zijn. Ik raakte mensen kwijt en ik dronk en ik dronk en raakte mensen kwijt.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan zoor zich met deze zaak te bemoeien?

Afbeeldingsresultaat voor het meisje in de trein

Mijn mening:

Als ik zou kunnen zou ik dit boek 3,5 sterren geven omdat ik het eerste deel van het boek maar half en half vond, er zat niet genoeg spanning in voor mij maar het 2de deel vond ik veel beter. Alleen jammer dat de spanningen toen allemaal samen kwamen.
Ik ben met een dubbel gevoel aan dit boek begonnen: ik had zowel al héél positieve reacties gehoord als mensen die het op niets vonden trekken. Zonder verwachtingen of vooroordelen aan zo’n boek beginnen is niet gemakkelijk maar ik heb het toch geprobeerd. Er gebeurde inderdaad niet zo super veel in het begin maar door de verschillende personages moest ik er wel mijn aandacht bijhouden en vroeg ik mij al snel af welke band deze verschillende personages met elkaar zouden hebben. Op het einde wordt het dan spannend, komen alle spanningen naar boven maar dan wordt het soms wel ongeloofwaardig vind ik persoonlijk. Tegelijk zorgde het er wel voor dat ik het boek moeilijk kon wegleggen.

ISBN: 978-94-005-0804-0
Aantal pagina’s: 357
Uitgeverij A.W. Bruna

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge 2017 (7/30): een boek waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren verkocht werden