De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren – Haruki Murakami

Korte inhoud:

Afgezien van Tsukuru Tazaki hadden ze door een stom toeval nog iets met elkaar gemeen: hun achternamen bevatten allemaal een kleur. De twee jongens heetten Akamatsu en Omi – Rodeden en Blauwezee -, en de twee meisjes Shirane en Kurono – Wittewortel en Zwarteveld. Alleen de naam Tazaki – Veelpunt – had niets met kleuren te maken.

Tsukuru Tazaki is opeens helemaal alleen. Zijn jeugdvrienden, die zijn achtergebleven in zijn geboortestad toen hij in Tokyo ging studeren, willen hem van de ene op de andere dag niet meer kennen. En hij heeft geen idee waarom.

De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren

Mijn mening: 

‘Maar ik heb helemaal geen vertrouwen in mezelf.’
‘Waarom niet?’
‘Omdat ik bang ben dat ik helemaal geen zelf heb. Geen persoonlijkheid, en dus ook geen heldere kleuren.’

Ik wou al zolang eens “een Murakami” lezen en ik ben zo blij dat het er eindelijk van gekomen is! Als je de korte inhoud van het boek leest kom je eigenlijk niet zoveel te weten maar dat is niet erg want hoe meer je leest hoe duidelijker alles wordt.
Het gaat over een groepje van 5 vrienden, allemaal met een kleur in hun naam (rood, blauw, wit en zwart) behalve Tsukuru Tazaki, die heeft geen kleur in zijn naam. Op een bepaald moment valt dat vriendengroepje van 5 uit elkaar en wordt hij, Tsukuru Tazaki, uit de groep gestoten. Maar waarom is dat zo? Hoe is het zo ver kunnen komen? Tsukuru Tazaki gaat op zoek naar een antwoord op deze vragen en gaat daar voor zijn oude vrienden terug opzoeken. Hij reist zelfs helemaal naar Finland omdat ‘Zwartje’ daar nu woont.
Het is in een duidelijke taal en mooi geschreven, soms wel wat gedetailleerd maar dat stoort niet echt.
Dit is zeker niet mijn laatste Murakami die ik gelezen heb!

De voorbije tijd werd een lange, scherpe priem die zijn hart doorboorde. Zilverkleurige pijn sloop geluidloos naderbij en veranderde zijn ruggengraat in een ijskolom. De pijn bleef steeds maar op dezelfde plaats hangen, zonder aan intensiteit in te boeten.

ISBN: 978-90-254-4207-1
Aantal pagina’s: 361
Uitgeverij Atlas contact

Dit boek telt mee voor de Verbeelding Book Challenge (9/30): een boek geschreven door een auteur met Aziatische roots

7 gedachtes over “De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren – Haruki Murakami

  1. Lalagè 23 april 2016 / 18:16

    Ik heb al vaak gehoord dat dit één van de mindere boeken van Murakami is, dus als dit je goed bevalt staat je nog veel moois te wachten 😉 Overigens ben ik wel van plan deze te gaan lezen, want hij staat al op mijn e-reader.

    Like

    • Lize 24 april 2016 / 06:14

      In dit boek zit inderdaad niets “magisch” en dat dacht ik wel dat dat in zijn boeken zat? Ik ben alvast benieuwd naar andere boeken van hem.

      Like

      • Lalagè 24 april 2016 / 07:00

        Het is meer surrealisme dan magie en daar houd ik erg van.

        Like

  2. Hilde 24 april 2016 / 09:53

    Op m’n blog heb ik een lijstje ’50 before 50′, boeken van auteurs die ik zeker voor m’n 50e wil gelezen hebben. Haruki Murakami is er zo één van dus ik ben wàt blij dat jij ook voor ’t eerst iets las van deze auteur. Ik ben nu ook wel benieuwd…

    Geliked door 1 persoon

  3. Flavie 30 april 2016 / 07:31

    Dit is het 2e boek dat ik van hem lees en ik vond dit beter dan 1Q84, ik ben benieuwd naar meer.

    Geliked door 2 people

  4. loesjezaakjes 13 juli 2016 / 14:07

    Deze was ook mijn eerste Murakami, sindsdien niets meer van gelezen. Geen idee waarom niet, ik heb het best graag gelezen 🙂

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s