De eerste maandag van de maand – Peter Zantingh

Korte inhoud:

Aan de dood dacht ik elke dag. Ik ging uit van het ergste als ik een duizeling voelde opkomen. Ik was bang voor pijnscheuten in mijn linkerarm omdat ik eens gehoord had dat je dan een hartaanval krijgt. Hoofdpijn was een hersentumor. Soms, als ik mijn hoofd snel draaide, voelde ik een adertje in mijn nek aantrekken. Ik zag voor me dat dat op een dag zou knappen en dat het dan gebeurd zou zijn.
Mijn dwanggedachten waren er juist om die gedachten, en wat ze voorspelden, op afstand te houden.

Toen hij met Sara was, had de dertigjarige Boris weinig last van zijn dwangstoornis. Maar als zij de relatie op een maandagochtend verbreekt, gaat het bergafwaarts. Hij kan niet anders dan twee straten verderop bij zijn alleenstaande vader aanbellen – een stugge weduwnaar die zijn zoon wel wil helpen, maar dat kan alleen als ze beiden hun grootste zwaktes toegeven. Tijdens een gezamenlijke trip naar Praag komen de verhoudingen op scherp te staan.

Nu is Boris weer thuis. Ik moet weer op hem letten, zo voelt het. Naar hem kijken, of hij niet struikelt, of zijn veters niet los zijn. Niet overal zijn de stenen van rubber.

De eerste maandag van de maand is een roman over de illusie dat je je eigen leven onder controle hebt.

Mijn mening:

Mijn vader en ik. We hadden allebei hetzelfde. Hij had zijn eigen, unieke wetboek, maar het was verschenen in dezelfde serie als dat van mij. Daar moesten we het voorlopig mee doen. We konden af en toe elkaars wetboeken doorbladeren, stukjes aan elkaar voorlezen, we konden ze naast elkaar zetten in de kast, maar we konden ze nog niet uitwisselen: ik zou zijn boek niet op schoot nemen, hij het mijne niet.

Ik vond het boek wat traag op gang komen maar hoe meer ik las hoe leuker en interessanter ik het begon te vinden. Je komt steeds meer te weten over Boris en zijn leven, de band met zijn papa en zijn relatie met Sara en natuurlijk ook over zijn dwangstoornis. Ik vond de uitleg over de dwangstoornis heel goed uitgelegd en verwoord zonder al te medisch en wetenschappelijk te zijn. Als lezer krijg je ook duidelijk te lezen welke stappen Boris allemaal zet om van zijn dwangstoornis af te geraken, hoe hij daarover denkt etc…
Persoonlijk begrijp ik niet zo goed waarom deze titel gekozen werd voor het boek. De foto op de cover vind ik dan wel weer goed gekozen.

ISBN: 978-90-295-8951-2
Aantal pagina’s: 220
Uitgeverij De Arbeiderspers

6 gedachtes over “De eerste maandag van de maand – Peter Zantingh

  1. Lalagè 1 september 2015 / 18:29

    Ha leuk dat je net deze bespreekt! Hij staat nog op mijn e-reader. Het lijkt me wel een goed tussendoortje.

    Liked by 1 persoon

  2. minoesjka2 4 september 2015 / 17:07

    Lijkt me een interessant boek dus om er achter te komen hoe het is om met een dwangstoornis te leven.

    Liked by 1 persoon

  3. FollowMeMove 11 september 2015 / 12:09

    Hi Lize,

    Hij lijkt mee leuk, al zou ik hem nooit zo snel uitkiezen, weet niet waarom. Geef je ieder geval groot gelijk met de titel.

    Maar nog iets anders. Je bent altijd een trouwe volger van mij, sinds deze week ben ik over naar een .comdomein. Helaas met overzetten neemt hij niet de volgers mee.
    Indien je mij nog steeds wilt volgen. Wil je dat nogmaals aangeven via http://www.FollowMeMove.com?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s