Woesten – Kris Van Steenberge

Korte inhoud:

De negentiende eeuw loopt teneinde. Elisabeth, dochter van de smid, huwt met de jonge arts Guillaume Duponselle. Het zal geen gelukkig huwelijk worden. Als Elisabeth acht maanden later van een tweeling bevalt, blijkt de eerstgeborene een prachtige zoon, Valentijn. Het tweede kind is zo mismaakt dat Guillaume weigert hem een naam te geven. Toch blijft Nameloos in leven.

‘De namen?’ vroeg pastoor Derijcke met een zekere ergernis in zijn stem.
‘Hoe zegt u, eerwaarde?’
‘De namen, mijnheer docteur. Hoe gaat u de kinderen noemen?’
Verslagen keek hij naar Elisabeth. Heel even merkte ze de droefenis die in zijn lijf zat. Zij hadden sinds de geboorte van hun twee jongens alleen maar over Valentijn gesproken. Niet over het kind. Dat was er gewoon. Onbenoemd. Aanwezig.

Omdat zijn verschijning zijn vader en de dorpelingen doet huiveren, gaat Nameloos gesluierd door het leven. Dan doet de Eerste Wereldoorlog zijn intrede.

Mijn mening:

Wat een boek: het verhaal en de taal maken het tot een prachtig geheel! Het verhaal speelt zich af tijdens de eerste wereldoorlog in een Vlaams dorp, Woesten, maar het hoofdthema is zeker niet de oorlog, tot halverwege het boek heb je niet eens door dat de oorlog in beeld zou kunnen komen.

Oorlog is een raar beest. Het kruipt langzaam de mens in. Zacht grommend krabt het met zijn poten aan de onderbenen wanneer ouderlingen met trillende stem praten over hun eigen land. Het beest toont zijn klauwen zodra kaarten worden bovengehaald en lijnen worden aangewezen met strakke wijsvingers, lijnen die men nooit eerder gezien had op zo’n plattegrond en waarvan de klank een gevoel van weerstand oproept. Grenzen. Spreek het maar eens uit. Grenzen. Het is een woord dat niemand onberoerd laat.

Het verhaal gaat over een gezin: mama en papa met 2 zonen (een tweeling). Op deze volgorde doen ze ook hun verhaal en kom je zo hun standpunten te weten. De ouders trouwen als Elisabeth zwanger is. Een aantal maanden later bevalt Elisabeth niet van 1 zoon maar van 2 zonen. De eerstgeborene, Valentijn, is een gezonde, knappe jongen maar de tweede, Nameloos, is helemaal misvormt. Elisabeth zorgt dat haar kinderen goed opgroeien en alle mogelijke zorgen krijgen, vaak met behulp van tante Zoë. Guillaume is afgestudeerd als arts en doet zijn werk ook graag maar door het verdriet van een misvormde zoon te hebben en dat niet te kunnen accepteren begint hij te drinken en dit gaat steeds meer de bovenhand nemen.

Het talent om anatomische schetsen te maken had hij tijdens zijn ganse humanioratijd op het internaat verder ontwikkeld en hij kon uit het hoofd een gevild menselijk lichaam tekenen tot in de grootste precisie.

Nameloos komt uiteindelijk bij de paters terecht en lijkt daar zichzelf toch wel te kunnen ontplooien en leert veel nieuwe dingen bij. Dit krijg je te lezen in het 3de deel van het boek.

Zelf heb ik een fantastische moeder gehad. Ze heeft me vaak uren lang vastgehouden. Tot ik dat zelf niet meer wilde. Ik was toen twaalf. Zij heeft me haast alles gegeven wat je kunt aanbieden aan een schepsel zoals ik. Het moet niet makkelijk geweest zijn voor haar. Huiveren hand in hand laten gaan met beminnen. Zij kon dat.

In het 4de deel komt Valentijn aan het woord. Hoe is het met hem verlopen? Wat heeft hij allemaal meegemaakt? Veel!

Naarmate in mijn jeugd mijn lichaam meer en meer lofbetuigingen mocht ontvangen, begon ik het meer en meer te koesteren. Ik kon uren voor de spiegel staan. Mezelf observerend vanuit alle richtingen, met allerlei lichtinvallen. ‘IJdeltuit,’ zei mijn moeder vaak. Ik sprak dat toen tegen, maar weet nu dat ze gelijk had. Ik was als het schone eendje geboren en ik wilde per se de adonis worden die men veel te vroeg in mij ontdekt had.

Echt een mooi en aangrijpend boek dat ik heel moeilijk kon wegleggen.

ISBN: 978-94-600-1195-5
Aantal pagina’s: 382
Uitgeverij Vrijdag

9 gedachtes over “Woesten – Kris Van Steenberge

  1. sonja 25 augustus 2015 / 12:29

    Lijkt me een goed boek! Je hebt je layout veranderd zie ik, goed overzichtelijk, mooi!

    Geliked door 1 persoon

    • Lizesboeken 26 augustus 2015 / 07:38

      De lay-out heb ik al een tijdje geleden veranderd hoor maar toch bedankt voor het compliment 🙂

      Like

    • Lizesboeken 26 augustus 2015 / 07:39

      Inderdaad maar vraag me af of het echt een hype is… Zoveel mensen die het boek (nog) niet kennen.

      Like

  2. Marloes 26 augustus 2015 / 05:43

    Ik had bij Lalagè al over dit boek gelezen, maar jij hebt me allen maar bevestigd in mij ” ik wil dit lezen”wens, thnx!

    Geliked door 1 persoon

  3. Flavie 14 september 2015 / 16:37

    Na je recensie heb ik meer en meer het gevoel dat dit een boek is dat ik moet lezen 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s