Leesjaar 2014

De laatste uren van 2014 zijn ingegaan en wat is er dan leuker dan lijstjes te maken en terug te blikken op wat je gelezen hebt? Niet veel, als je het mij vraagt 😉

Ik legde de lat in 2014 een beetje hoger dan in 2013 en ik behaalde mijn Goodreads challenge.

2014 reading challenge

Dit zijn alle boeken die ik las de voorbije 365 dagen:

Your 2014 challenge books 1 Your 2014 challenge books 2 Your 2014 challenge books 3 Your 2014 challenge books 4 Your 2014 challenge books 5

Van uitersten houd ik persoonlijk niet zo maar toch waren er enkele boeken die ik slechts 1 ster gaf, namelijk:
De schone slaapsters van Yasunari Kawabata
De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween van Jonas Jonasson
En ook enkele boeken waar ik 5 sterren aan heb gegeven:
De bibliothecaresse van Auschwitz van Antonio Iturbe
Marie van Julie De Keersmaecker
Verborgen gezichten van Nora de Ruyter
Mijn tweede adem van Michelle Geudens en Frauke Joossen
Binge Eating: wanneer eten je leven beheerst van Cindy De Wilde

Valt het jullie ook op dat al mijn 5 sterren boeken “medisch gerelateerd” zijn? De medische wereld heeft mij altijd al geïnteresseerd en ik denk ook dat het niet voor niets is dat ik medische secretaresse ben geworden 😉

In 2014 las ik de volgende boeken voor de leesclub:
In een mens van John Irving ***
De thuiskomst van Anna Enquist ****
Bekraste zielen van R.J. Ellory ****
Oorlog en terpentijn van Stefaan Hertmans ***
De Witte van Ernest Claes ***
De grote Meaulnes van Alain Fournier ***
Suikertand van Ian McEwan **
Herinnering aan mijn droeve hoeren van Gabriel Garcia Marquez ****
Ik ben niet bang van Niccolo Ammaniti **
La Superba van Ilja Leonar Pfeiffer ***

Omdat ik de leesclub te veel als een verplichting vind aanvoelen heb ik besloten om er mee te stoppen. Ik ben blij dat ik auteurs als Anna Enquist en R.J. Ellory heb leren kennen en van hen wil ik zeker ook nog andere werken lezen maar er zijn nog zo veel andere boeken die ik ook graag wil lezen.

In 2014 ging ik mijn Goodreads challenge lichtjes voorbij, 42 in plaats van 40 boeken gelezen, dus voor 2015 leg ik de lat nog een beetje hoger en wil ik 45 boeken gelezen hebben.
Bovendien mag ik door mijn boekenkoopstop geen nieuwe (lees)boeken meer kopen tot 11/11/2015 dus is de uitdaging dit jaar om zoveel mogelijk boeken te lezen die in mijn kast staan en zo plaats te maken voor nieuwe boeken.

Ik hoop in 2015 nog veel boekentips te kunnen geven en ontvangen!

Advertenties

Het aarzelen van de tijd – Peter Minten

Korte inhoud:

In Het aarzelen van de tijd worstelen mensen met het alledaagse leven. Gaandeweg ontsporen ze. Of het nu gaat om een vrouw die in de ochtendfile haar leven een nieuwe wending geeft, een werkloze die zijn verleden in een vuilnisbak propt, een dochter die op reis schreeuwt wat alle vrouwen schreeuwen, een masseur die elke zaterdag de stad ontvlucht of een man die zijn bevroren echtgenote ontdekt in de tuin van zijn buurman: Minten schept in een uitgebeende taal steeds weer vervreemding, dreiging en onrust.

Mijn mening:

Wim bladerde door een krant en plooide het ding weer dicht. Het tikken van een wandklok. Deze woonkamer had een hartslag. Linda had een echte woonkamer. Hier leefden de dingen. Linda dirigeerde de dingen en de dingen leken tevreden met Linda. Er was iets mis met de stadskamers van Wim. Het leek alsof hij door elke kamer die hij verliet, onmiddellijk vergeten werd. Zijn kamers hadden geen geheugen, alles was er ijl, alsof ze geen indrukken en herinneringen konden vasthouden.

De afbeelding op de cover vind ik zo mysterieus dat het mijn aandacht trok. Ook de tekst op de achterflap sprak mij aan en bovendien las ik al goede dingen over dit boek. Waarom zou ik het dan niet lezen?
Ik vond het geen goed boek. Peter gebruikt mooie zinnen en een verzorgde taal maar ik kon de verhalen niet volgen en bovendien houd ik niet van allemaal losse verhalen. Dat spreekt mij echt niet aan. Jammer dat dat niet was duidelijk gemaakt op de cover.

ISBN: 978-90-445-3124-4
Aantal pagina’s: 122
Uitgeverij De Geus

2014 herzien

De statistieken hulpaapjes van WordPress.com heeft een 2014 jaarlijks rapport voor deze blog voorbereid.

Hier is een fragment:

In een San Francisco kabelbaan passen 60 mensen. Deze blog werd in 2014 ongeveer 2.000 keer bekeken. Als je blog een kabelbaan zou zijn, zou die ongeveer 33 reizen nodig hebben voordat die zoveel mensen zou kunnen vervoeren.

Klik hier om het complete rapport te bekijken.

Tirtha – Sterre Carron

Korte inhoud:

De gevoelige en humeurige hoofdinspecteur Rani Diaz raakt in Tirtha, het tweede deel van de Rani Diaz thrillerreeks, persoonlijk betrokken bij een golf van geweld en ontvoeringen. Het brengt haar in een rollercoaster van emoties die het harde politiewerk tot een zware taak maken.

België wordt overspoeld door een hittegolf en een serie opeenvolgende verdwijningen. Een van hen betreft Romy, het zusje van Rani. Het recherchewerk zit muurvast en Stefaan Derkinderen wordt als extra inspecteur aan het team toegevoegd. Rani is radeloos als zij van het onderzoek wordt afgehaald en ze heeft absoluut geen vertrouwen in het trage speurwerk van haar nieuwe collega.
Onderwijl heeft de beruchte advocaat Eli Hellings zijn handen vol aan een groot strafproces, zijn vrouw, zijn minnares en een afperser die geen geweld schuwt.
Rani moet zich met de onbetrouwbare Eli en andere perverse oplichters bezighouden, terwijl het web van vermissingen zich razendsnel nationaal en internationaal uitbreidt.

Mijn mening:

Wat ben ik blij dat ik deze auteur heb leren kennen! Nog niet zo lang geleden las ik haar eerste boek uit en ik begon dus al snel aan het tweede. In het begin dacht ik wel dat de boeken op elkaar zouden lijken maar dat bleek niet zo te zijn. Er zat een heel andere verhaallijn in met een ontzettend spannend plot! Ik ging helemaal mee in het verhaal en kon de laatste kleine 100 pagina’s het boek niet meer wegleggen. Zo spannend was het.
Leuk is ook dat je de hoofdpersonages zoals Rani Diaz en Simons steeds beter leert kennen en dat je echt met hen meeleeft. Ik heb tijdens het lezen van Tirtha 2 x tranen over mijn wangen laten rollen omdat ik mij zo hard had ingeleefd en meeleefde met Rani.
Een klein minpuntje, wat ik bij het lezen van Mara ook had, is wel dat er zoveel personages meedoen dat ik niet altijd goed onthoud wie dat wie is maar echt storend was dat ook niet.

ISBN: 978-94-915-3516-1
Aantal pagina’s: 362
Nederlandse Auteurs Uitgeverij

La Superba – Ilja Leonard Pfeiffer

Korte inhoud:

Ik wil mij nestelen in de ingewanden van de stad. Ik wil het tandenknarsen van haar oude gebouwen verstaan en begrijpen.

Deze roman is een monument voor een stad zoals er maar één is: Genua, La Superba (de hoogmoedige). En meer nog dan een roman over een schokkend echte en labyrintische stad, is het een liefdesverhaal dat tragisch eindigt. En meer nog dan een stadsroman en een liefdesroman, onderzoekt, vertelt en ontrafelt La Superba de fantasie van een beter leven elders en laat zien hoe mensen – van gerenommeerde schrijvers en verlopen heren van stand tot arme Senegalese sloebers en flanerende hoeren – op verschillende manieren verdwalen in die fantasie. En meer nog dan over de stad, de liefde en het lot van de zoekende mens gaat deze grandioze meerstemmige roman over het schrijven van een grandioze meerstemmige roman.

De ideale vrouwen zijn mannen. In hun pogingen een begeerlijke vrouw te zijn moeten ze overdrijven.

Mijn mening:

De oude bijnaam van Genua is La Superba. Die naam kun je op twee manieren interpreteren en dat begrijp je het best wanneer je de stad vanuit het zuiden over zee benadert. Opeens ligt zij daar: een schitterend decorstuk van hoge palazzi in een kom van bergen. Maar op hetzelfde moment dat je daarvan geniet, besef je dat de pracht en praal een ondoordringbare muur vormen. Zij is mooi en hardvochtig. Zij is als een hoer die lonkt, maar die je nooit de jouwe zult maken. Zij is aanlokkelijk en overmoedig. Zij verleidt en verdelgt. Zoals ratten in de val worden gelokt met gif dat hun als honing smaakt. In die zin staat Genua La Superba symbool voor Europa als geheel. Achter haar ondoordringbare muur van grenscontroles, asielprocedures, opsporingsbeambten en gedwongen uitzettingen ligt zij onweerstaanbaar te pronken met haar belofte van glinsterend nieuwe Mercedessen en bmw’s. Wie hier weet binnen te dringen, denkt alleen daarom al zijn droom te hebben waargemaakt.

Het boek ging over werkelijkheid en fantasie, liefde, vrouwen en mannen, en emigreren. Soms leefde Ilja, Leonard of Ilja Lenoard in zijn fantasie en soms in de realiteit. Het was niet altijd makkelijk om snel het onderscheid te maken. Door die wisselende standpunten en de verschillende verhaallijnen die in het boek voorkomen vond ik het een eigenaardig boek maar ik moet wel toegeven dat Ilja Leonard heel goed schrijft. Ik houd enorm van zijn schrijfstijl.
Het boek kan je misschien best nog bekijken als een soort dagboek waarin hij kanttekeningen maakt en ook regelmatig brieven die hij (zogezegd) op stuurt naar een vriend.
Ilja emigreert naar Genua in Italië en doet erg zijn best om daar een nieuw leven op te bouwen maar dat loopt niet van een leien dakje en ondertussen is hij ook nog op zoek naar zichzelf. Hij leert daar Rashid kennen, een geëmigreerde Marokaan, en Djibby, een geëmigreerde Senegalees, wie zijn verhaal je ook te lezen krijgt als intermezzo in het boek. Ik vond dat wel een erg boeiend stuk.

ISBN: 978-90-295-8727-3
Aantal pagina’s: 360
Uitgeverij Arbeiderspers

Mara – Sterre Carron

Korte inhoud:

Op een herfstdag wordt het rustige leven van de inwoners van Mechelen opgeschrikt door een moord op een jonge vrouw in ene hotel op de Vismarkt. Rani Diaz, de temperamentvolle hoofdinspecteur moordzaken, en haar team worden op de zaak gezet. Het bewijsmateriaal wijst al snel in de richting van een minnaar.
Enkele dagen later wordt Kathirah Al Saadi door haar vriendin Sierra Capaldi gruwelijk verminkt aangetroffen. Sierra draagt al zestien jaar een geheim met zich mee, waarvan ze niet had gedacht dat iemand ervan op de hoogte was.
Als er al een bindende factor tussen de slachtoffers is, wat probeert de moordenaar dan duidelijk te maken? En wie speelt er een duivels spel en verleidt mensen om zich over te geven aan hun driften?

Mijn mening:

Ik had al zoveel goede dingen gelezen over de boeken van Sterre Carron en nu kon ik vol verwachtingen aan haar debuut beginnen 🙂 En wat een debuut!
Goed geschreven van het begin tot het einde. Spannend tot de laatste pagina. Het is niet voor niets dat ik maar een week tijd nodig had om dit 365 pagina’s tellende boek uit te lezen. Het is zo meeslepend geschreven.
In de hoofdpersonen kon ik mij helemaal in leven, ze waren zo levendig dat ik mij er ook een beeld van kon vormen. Het nadeel vond ik wel dat er veel personages waren en dat dat niet altijd makkelijk was om te volgen wie wie is. Ik heb me ook heel lang afgevraagd waarom het boek deze titel kreeg maar naar het einde toe krijg je die wel te weten. Sterre heeft volgens mij heel veel opzoekingswerk gedaan om alles zo waarheidsgetrouw mogelijk weer te geven.
Soms viel mij wel een taal- of spellingfout op maar erg heeft mij dat niet gestort. Dit was haar debuut dus ik denk dat Tirtha en Matsya alleen maar beter kunnen zijn.

ISBN: 978-94-915-3521-5
Aantal pagina’s: 365
Nederlandse Auteurs uitgeverij