Binge Eating: wanneer eten je leven beheerst – Cindy De Wilde

Korte inhoud:

Cindy De Wilde (39) kampt al de helft van haar leven met een eetbuistoornis. Ze ging winkelen met het oog op de eetaanval die later op de dag zou komen, en bij zo’n aanval at ze obsessief alles zo vlug mogelijk op.
Ze volgde alle mogelijke diëten en therapieën, maar eten bleef haar leven beheersen en haar overgewicht werd levensbedreigend. In 2004 hoorde ze voor het eerst over Binge Eating Disorder (BED), een eetstoornis waarbij eetbuien niet worden gecompenseerd door braken, laxeren of overmatig sporten. Ze liet zich opnemen in het Centrum voor Eetstoornissen. Twee jaar later besloot ze een maagverkleining te laten uitvoeren, als laatste redmiddel.
Cindy’s dagboekaantekeningen bieden een unieke inkijk in de wereld van eetstoornissen. Ze schetst een beeld, eerlijk en confronterend, hoe verschrikkelijk het leven met BED is. Haarscherp analyseert ze welke gebeurtenissen in haar leven aan de basis liggen van haar ziekte en ze stelt kritische vragen bij de gangbare therapieën.
Het boek bevat ook bijdragen van experts ter zake met tips en aanbevelingen over het ondersteunen van mensen met BED.

Mijn mening:

Een tijd geleden zag ik in de Metro een artikel over een nieuw boek dat pas verschenen was: Binge Eating van Cindy De Wilde.

Ik heb lang gedacht, en waarschijnlijk was het ook wel zo, dat ik zelf ook BED (Binge Eating Disorder) had en daarom sprak dit boek mij enorm aan. Ik wou het boek dan ook graag lezen en ik recenseer het dan ook met plezier voor AN-BN vzw.

Ik heb genoten van het boek: het is goed geschreven, heel herkenbaar, goed opgebouwd en uitgelegd. Eerst wordt er uitgelegd wat BED of eetbuistoornis precies is zodat de lezer daar al een zicht op krijgt. Daarna beginnen de dagboek aantekeningen die Cindy maakte tijdens haar opname in het psychiatrisch ziekenhuis op de afdeling eetstoornissen. Ik verbleef niet in hetzelfde huis als Cindy maar ik herken wel veel dingen die ze beschrijft in haar dagboek. Ik heb ook enkele interessante, voor mij interessante, stukken aangeduid in het boek:

“De Inloopmobiel van de vereniging AN-BN (Anorexia-Boulimia) stond deze avond aan de deur van onze afdeling. Deze vzw wil mensen met een eetstoornis – anorexia en boulimia, en volgens hun folders ook Binge Eating Disorder – informeren, adviseren en eventueel doorverwijzen. Volgens de website zouden de vrijwilligers allemaal ervaringsdeskunidgen zijn. Allemaal goed en wel. Gisteren stapte ik eens binnen en mocht ik gaan zitten in een zetel met daaraan een vaste tafel. Ik moest mezelf tussen zetel en tafel wurmen. Toen ik hierover een opmerking maakte, keek de vrijwilligster niet zo blij. Ze vertelde dat de stoelen in hun inloophuis wel breed genoeg zijn.”

In haar dagboek gaat het op woensdag 2 maart over weetjes van de eetjes. Daar haalt Cindy een citaat aan van professor Caroine Braet, klinisch psycholoog aan de Universiteit Gent: ‘Mensen met overgewicht worden gediscrimineerd. Ook bij sollicitaties bijvoorbeeld. Dik wordt geassocieerd met dom, loom, lui en een gebrek aan discipline. En ben je met een voller lijf toch aan het werk geraakt, dan is de kans groot dat je loon en promotiekansen gehypothekeerd worden. Bij vrouwen nog meer dan mannen.’ Ik vond dit pijnlijk om te lezen maar jammer genoeg zit de wereld wel echt zo in elkaar.

Het derde grote deel gaat over de periode na de opname in de kliniek. Ook daarin herkende ik veel van mezelf. Het boek is goed geschreven, vind ik, en gaat dus zeker niet snel vervelen. Cindy en ik hebben nog iets gemeenschappelijk: we beslisten allebei om een maagoperatie te ondergaan, weliswaar 2 verschillende ingrepen, maar toch: herkenning is niet ver weg, zoals bijvoorbeeld het volgende stukje “Het was voor mij moeilijk te aanhoren dat een operatie een moedige of dappere beslissing was. Dat vind ik helemaal niet. Ik zou fierder zijn op mezelf mocht ik erin geslaagd zijn ‘gewoon’ te eten zonder operatieve ingreep. Het is lastig aan mezelf toe te geven dat ik dat niet kan.”

Het volgende deel gaat over de maagoperatie en de periode erna. Bij mij is het heel anders verlopen omdat ik meer complicaties had maar toch weer die herkenning.

Bijna op het einde krijgt de lezer allemaal brieven voorgeschoteld die goede vrienden en familie aan Cindy hebben geschreven. Dit deel vond ik het meest aangrijpend. Wat beste vriendin Ann in haar brief schrijft sprak mij ook weer aan: “Ja, je werd dikker. En naarmate je dikker werd was het vaak moeilijker om je te benaderen. Je werd stiller. Alsof al die kilo’s tussen jou en de rest van de mensheid in gingen staan. Terwijl we weten: met al die overtollige kilo’s schreeuwt het lichaam eigenlijk iets uit. Je draagt een zware rugzak.”

Het laatste deel, getiteld experten aan het woord, vond ik het meest saaie deel maar tegelijk vind ik het ook héél goed dat ze de experten aan het woord hebben gelaten. Een overzichtje:

–          Prof. Dr. MyriamVervaet over de kwetsbare persoonlijkheid van de BED-patiënt
–          Dr. Johan Vanderlinden over hoe een eetbuistoornis behandeld kan worden
–          Prof. Dr. Yves Van Nieuwenhove over een vermageringsingreep is slechts één stap in het genezingsproces

ISBN: 978-90-223-2914-6
Aantal pagina’s: 219
Uitgeverij Manteau

7 gedachtes over “Binge Eating: wanneer eten je leven beheerst – Cindy De Wilde

  1. minoesjka2 11 februari 2014 / 19:25

    Lijkt me inderdaad een goed boek.Word er nieuwsgierig naar. Ik heb zelf BED gehad, en ben wel benieuwd hoe zij er in zat.

    Like

    • Voetje 11 februari 2014 / 20:26

      Knap dat je ervoor durft uit te komen. Ik heb zelf ook BED (gehad). Als ik jou was, zou ik het boek zeker eens lezen.

      Like

  2. Plato 12 februari 2014 / 11:36

    Ha Voetje, je bent er weer. Nu met boeken. Deze is wel heel interessant voor de doelgroep.

    Fijn dat je weer terugbent. Je ben van harte welkom op Platoonline of je nu aan de WE meedoet of niet. Het is nooit een verplichting hoor. Bovendien kun je ook beslissen om soms wel, soms niet mee te doen, precies zoals het je past. Geen probleem.

    Hoe gaat het verder met je? Daar ben ik wel nieuwsgierig naar.

    Like

    • Voetje 12 februari 2014 / 12:35

      Dag Plato, leuk dat je terug even komt lezen. Je bent nu blijkbaar op mijn boekenblog terecht gekomen maar mijn gewone blog bestaat ook nog hoor: http://voeteninhetwater.wordpress.com/ daar schrijf ik zo af en toe hoe het met mij gaat. Nu weer een ietsiepietsie minder goed maar ik sla me er wel door hoor.

      Like

  3. Leeswammes 14 februari 2014 / 18:51

    Interessant boek! Fijn dat het zo herkenbaar was voor jou. Ik denk dat het vooral een boek is voor mensen die er zelf mee te maken hebben (gehad), als patiënt en hun omgeving. Wat knap dat je je verhaal met je lezers wilde delen, Voetje!

    Like

  4. Bianca Brummelhuis 15 februari 2014 / 19:58

    Natuurlijk kom ik ook eens op jouw blog kijken. Je schrijft op een fijne manier met duidelijke meningen. Fijn dat je in deze post ook zo eerlijk bent over wat je in je eigen leven hebt meegemaakt.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s