Ik heet Karmozijn – Orhan Pamuk

Ik heet Karmozijn is zowel een ode aan de Osmaanse vertelkunst als een thriller. Het verhaal speelt zich af gedurende twaalf winterse dagen in het Istanbul van 1591.
Als haar man na vier jaar nog steeds niet is teruggekeerd uit de oorlog, besluit de mooi Seküre op zoek te gaan naar een nieuwe echtgenoot. De vader van Seküre heeft een geheime, uiterst controversiële opdracht gekregen van de Osmaanse sultan. Deze heeft aan zijn hofminiatuurschilders gevraagd een boek te verluchten met tekeningen in westerse stijl.
Wanneer een van de schilders vermoord wordt, vraagt Seküres vader zijn neef Kara om hulp. Seküre en Kara waren als kinderen erg verliefd op elkaar en nu krijgt deze liefde een kans om weer op te bloeien.

Ik vond het een heel goed boek en heb het met veel plezier gelezen. Waarom ik het zo goed vond? Onder andere doordat het een roman was met een thrillerlijn in waardoor het ook nog spannend bleef en dat het geen ‘gewoon’ liefdesverhaal was.
Ik vond het boek goed geschreven maar het is wel miniatuurschrijfkunst want het verhaal speelt zich gedurende twaalfde dagen af maar het boek is wel 520 pagina’s dik. Dat lijkt veel en is ook veel maar het begon mij niet te vervelen. Mij stoorde het persoonlijk ook niet dat er dingen (regelmatig) herhaald werden omdat zo mijn geheugen nog eens opgefrist werd.
Ik had nog nooit van miniatuurschilders, verluchten, illumineren etc gehoord dus voor mij was het eigenlijk een hele nieuwe en interessante wereld die openging.

ISBN: 978-9-02-957527-0
Aantal pagina’s: 523
Uitgeverij: Arbeiderspers

Advertenties